KIRIK KOLLA ILK GÜN
Sabah yine zorla uyandım . Hiç kalkıp , kırık kolumla dolaşmak istemiyor , piyano çalamayaca.ğımı hatırlamak da istemiyordum. Elbette koluma imza atmak isteyenler olacaktı. Ama kabul etmeyecektim sadece nota çizmelerini isteyecektim ... Diye düşünürken hastaneye gelmiştik bile . Yarım saatlik yolun nasıl bu kadaer hızlı geçtiğini anlamamıştım . Kafama da takmamıştım zaten ...
Merdivenlerin başında durup bir nefes aldım , daha ilk basamağa çıkmadan önce . Çünkü bu hastanede asansör yoktu ve bizim gideceğimiz doktor en üst kattaydı. Ve 4 kat çıkmam gerekiyordu . Bunları düşünürken zaten 4. kata vardmıştık . Doktorumun isminin yazılı olduğu odaya girdik. Adı Lena'ydı -kızıl saçları resmen parlıyordu ve yeşil gözlerinin içi gülüyordu- . Dr. Lena 'ya kolumun alçıya alınıp alınmayacağını soracaktık ve aldığımız cevap " Maalesef." oldu. o gün alçıyı taktırdık ama okula gitmedim .
Ertesi gün okulda çok macera yaşadım .Tabii her zaman olduğu gibi Simla yanımdaydı . En baştan anlatayım :
Sadece bu günlüğüne okul servisiyle okula gitmedim. Annem bıraktı .
Eve gidince hemen yattım çünkü çok yorgundum. Uyumadan önce yarını düşündüm . Acaba Eda yanıma gelir miydi ?
Diğer bölüm büyük ihtimalle haftaya gelicek. Eda'nın kim olduğunu 5. Bölümde anlatacağım. Teşekkürler :*
