My Fiance is a Cyborg (COMPLETE)

Chapter Twenty-Five (Finale)

MAS hinigpitan ni Misha ang pagkakayakap niya kay Seth. Pagkatapos niyang marinig ang lahat ng sinabi nito sa cell phone, pakiramdam niya ay sasabog na ang puso niya sa sobra-sobrang pagmamahal na nararamdaman niya para sa lalaki ng mga sandaling iyon.

She didn't know what she had done to deserve a man like Seth. His desire to protect her had pushed him to become a 'cyborg' so he could just make sure no one would hurt her. He became the villain just to protect her, to protect her heart. Hindi nito ginustong maligaw siya ng landas tulad nito noon kaya mas pinili nito ang maging masama sa paningin niya. At base na rin sa matatamis na salitang binitawan nito kanina, nararamdaman niyang mahal din siya nito.

"Misha, everyone is looking at us. Ayos lang ba sa'yo na makita ka nilang nakayakap sa isang cyborg?" nag-aalalang tanong ni Seth.

True. All eyes were on them now. Umuugong na rin ang malakas na bulungan sa paligid. Nag-aalala ba si Seth na mangyari uli ang nangyari no'ng high school siya?

She felt a prick in her heart. Kumalas siya rito. "Seth, turn around."

He did. She looked up at him. She saw pain and sadness in his beautiful almond-shaped eyes. Ganito ba parati ang mga mata nito sa tuwing sasabihin niyang huwag ipapaalam sa ibang tao ang ugnayan nila sa isa't isa? Ang sama niya.

She cupped his handsome face. "Wala na kong pakialam sa sasabihin ng ibang tao. Mali ako na itago sa lahat ang relasyon ko sa'yo na para bang ikinakahiya kita. I'm sorry, Seth. I'm really sorry for being so insensitive."

Hinawakan nito ang mga kamay niyang nakapataong sa magkabilang pisngi nito. "Misha, I should be the one saying 'sorry' here." May kung sino itong tinanguan sa kanyang likuran.

Mayamaya ay lumapit sa kanya si Shiro na may dalang isang bungkos ng pulang rosas. Nakangiting inabot nito sa kanya iyon. "Just so you know, si Seth mismo ang pumili ng mga bulaklak na 'yan," bulong nito bago bumalik sa mga kasamahan nito.

She turned to Seth. Nag-iwas ito ng tingin sa kanya pero hindi nakaligtas sa matalas niyang mga mata ang bahagyang pamumula ng mga pisngi nito. "Thank you, Seth."

Tumango lang ito.

Nagulat siya nang mayamaya lang ay nakapila ang walong executive committee members ng na nakasuot ng pulang T-shirt. Ang iba ay malapad ang ngiti, ang iba naman ay seryoso pero kumikislap ang mga mata.

"I!" sigaw ni Shiro, sabay talikod.

Nagtaka siya nang makita ang malaking letrang 'I' na nakasulat sa likod ng T-shirt nito. Gano'n din ang ginawa ng mga sumunod – isisigaw ang letrang nakasulat sa likod ng mga ito baka tumalikod.

"L!"

"O!"

"V!"

"E!"

"Y!"

"O!"

"U!"

Napasinghap siya nang tuluyan nang nakatalikod ang lahat ng regular members ng Marusen Wolves. Ngayon ay malinaw na ang mensahe.

I love you.

"Damn you, guys! I asked for your cooperation so I could apologize here, not to confess!" galit na sigaw ni Seth.

Tatawa-tawang nagsipulasan lang ang mga Marusen Wolves na pinaulanan pa sila ng mga tukso habang tumatakas.

"Uuy si Captain, lumalablayp!"

"May hormones ka pala, Captain?"

"I'm rest assured now. I thought you were gay, Seth," biro ni Shiro habang kinukuha mula sa kanya ang mga bulaklak – baka daw makasira sa moment nila. Tinapunan ito ng masamang tingin ni Seth. "And I even thought you liked me."

Isang malutong na mura ang isinagot ni Seth sa pang-aasar ni Shiro na tinawanan lang ng lahat ng miyembro ng student council – nanonood pa rin ang mga ito, sa bleacher nga lang para hindi maabot ng galit ni Seth kasama ang ilang writers ng FM.

Siya naman ay natawa na lang. Doon siya binalingan ni Seth. At sa pagkakataong iyon, hindi na nito naitago ang pamumula ng mga pisngi nito. He really looked so adorable. Hindi tuloy niya napigilang kurutin ang mga pisngi nito.

"Relax, Seth. I forgive you, okay?" natatawang sabi niya.

"Thank you. And about that..."

"Hmm?"

Hinawakan nito ang mga kamay niyang nakikialam sa mukha nito. "Hindi ko alam kung ay lugar ako sa puso mo. And I don't even know what I mean to you. All I know is every time I think of you, I want to be with you. Aishiteru, Misha."

She smiled lovingly at him. "I know. And I love you, too."

Bumakas ang gulat sa guwapong mukha nito. Then he smiled as his almond-shaped eyes sparkled with all the love he had for her. "Hindi totoong engaged tayo but I want us to be an 'official couple'." He hugged her tight and carried her up which made her squeal in surprise. "So... will you be my girlfriend?"

Her heart's heartbeat skyrocketed. "I'd love to!"

Tumawa ito marahil sa sobrang tuwa. While laughing, he suddenly swinged her around as she giggled with him.

"Misha, puwede bang 'wag kang masyadong malapit kay Chua?" tanong nito nang ibaba na siya sa lupa.

Hindi niya alam kung matatawa o kukunot ang noo. "Wait. Are you jealous of Sean? Kaya ba madalas mo siyang pag-initan?"

"'Can't help it. He was openly showing his affection towards you while I can't."

Pabirong pinalo niya ito sa dibdib. "Para lang kaming magkapatid, 'no!" She giggled. "I didn't know logical people like you could get jeaolus."

"Mas epektibo ang pagseselos kapag hindi ka nag-iisip."

"Of course. Genuis ka kaya lahat ng sabihin mo, siguradong tama, 'di ba?"

Ngumiti lang ito. "Misha, hindi ko matanggap 'yong sinabi mong cyborg ako na naka-program para paulit-ulit kang saktan," he said while gently tucking her haid behind her ear. "I'm a cyborg programmed to love you even after all the circuits and the connecting wires inside me were grilled."

Natawa na lang siya habang pinipigilan ang maluha sa sobrang saya. "Sa lahat naman ng cyborg, ikaw ang pinakaguwapo at pinaka-sweet," pakikisakay niya sa kalokohan nito.

Suddenly, she became aware of the intensity of his gaze. His face descended towards hers. She was about to close her eyes and accept his kiss when their "audience" suddenly decided to interrupt them.

"Oy! May mga bata po dito!"

-WAKAS-