Her Life

KABANATA-SAMPO

~~~~~~~~~~~~~~~
KABANATA SAMPO
~~~~~~~~~~~~~~~

MATAPOS ang mangyari kagabi wala kong ginawa kundi ang umiyak nalang. Bumaba na ako hapon narin kasi kailangan kong maglinis ng bahay. Pagkababa ko naabutan ko doon ang asawa ko na nanonood. Mukang good mood siya ngayon. Gusto ko sanang magpasama mamasyal. Hindo naman siguro siya magagalit dahil kagabi pagkauwi niya ng makita niya ako. Nakatitig siya sakin na parang may inaalam. Lumapit ako sakanya na kinakabahan.

"R-ry pwede m-magpasama sayong mamasyal?" Kinakabah­n kong sabi habang nakayuko. Iniangat ko ang tingin ko ng tumayo siya. Nakatayo siya ngayon habang taimtim na nakatitig sakin naiilang ako sa titig niya kaya umiwas ako. Napabuntong hininga siya bago sumagot.

"Okay."Sabi niya at bumalik sa pagkakaupo. Napangiti­ ako dahil sa sinabi ng aking asawa. First time ko siyang nakasama sa pamamasyal kaya masaya ako ngayon sobra.

"Fix yourself a-alis na tayo." Bored niyang sabi. Umakyat ako sa taas na may ngiti sa aking labi. Hindi ko alam bakit ganon siya ngayon pero masaya ako dahil good mood siya at pumayag siya. Pumasok na ako sa aking kwarto sinindihan ko ang kandila dito sa aking kwarto para mamili ng damit. Kinuha ko ang black jeans at off-shoulder na damit. Sinuklayan ko na ang buhok ko pagkatapos bumaba na ako. Wala naman dapat pa akong ayusin. Pagkababa ko naabutan ko ang asawa ko na bihis ang bilis niya magbihis.

"Let's go." Sabi niya at lumabas. Sinundan ko siya papunta sakanyang sasakyan. Pumasok na ako sa loob ng kanyang sasakyan ganon din siya. Ang tahimik, ang awkward.

NAKARATING kami sa park dahil gusto ko sa park pumunta. Onti lang ang nandito sa park nakaupo ako sa grass ganon din si Ry. Tahimik lang kaming nakatingin sa buwan na papalubog. Tumingin ako sakanya ng nakatingi habang siya nakatigtig parin sa buwan.

"Salamat Ry." Nakangiti kong sabi. Tumingin siya sakin na nakakunot noo. Kahit na lagi niya akong sinasaktan hindi parin nababawasan ang pagmamahal ko sakanya.

"Thank you for what?" Taka niyang tanong at tumingin muli sa buwan.

"Salamat sa pagsama sakin." Nakangiti kong sabi. Tumingin siya sakin na nagtataka pero nawala agad iyon at napalitan ng mukang seryoso kaya kinabahan ako.

"Tell me Vriella. Sinasaktan ka rin ba ng parents mo?" Seryoso miyang tanong. Nawala ang ngiti ko sa tinanong niya. Nag-iwas ako ng tingin dahil hindi ko kayang makipagtitigan sakanya.

"H-hindi." Nauutal kong sabi. Bakit niya natanong?Siguro nga mas sasaya siya don.

"Don't lie. I saw you and your dad last night." Sabi niya. Mavilis akong napatingin sakanya ng sabihin niya iyon. Pero hindi siya nakatingin sakin. Sinundan niya pala ako. Hindi niya alam ang tungkol sa family ko dahil kahit kailan hindi siya nagtanong tsaka kahit na magtanong siya hindi ko rin naman sasbihin.

"Why?" Tanong niya. Kahit ako hindi ko alam ang dahilan. Pero bigla akong natigilan ng maalala ko nong bata pa ako. Nagkaroon ako ng kakambal non pero wala na siya ngayon accidentally siyang nalaglag sa hagdanan ako lang ang nandon ng malaglag siya kaya ng dumating sina mama galit sila dahil akala nila ako ang tumulak sa kakambal ko pero hindi ko magagawa iyon kahit na dati rin hindi nila ako binibigyan ng pansin.

"H-hindi ko alam." Mahina kong sabi at yumuko. I miss my twin masakit parin dahil kahit ngayon hindi parin nabubura ang alaala ko sa nangyari na pilit dinidiin mg pamilya ko na pinatay ko ang kakambal ko.

"C-can you tell me about your life?" Sabi niya ng hindi nakatingin sakin. Nagulat pa ako sa sinabi niyang iyon pero napangiti rin ako dahil kahit papaano nagkainterest sakin ang aking asawa.

"W-wala namang importante sa buhay ko except sa family ko at i-ikaw." Sabi ko at nag iwas ng tingin. Wala ng mas importante pa sa buhay ko kundi ang pamilya ko at ang asawa ko.

"S-sorry." Napatingin­ ako sakanya dahil sa sinabi niya. Hindi ako makapaniwala sa sinabi ng aking asawa.

"A-ano?" Gulat kong sabi.Tumingin siya sakin na naiinis. Mukang mali ang sinabi ko.

"Tss." Inis niyang sabi. Itinuon niya muli ang pansin niya sa buwan. Masaya ako kahit papaano nagbago ang asawa ko pero hindi pa ako sure kung nagbago siya.

"R-ry kahit hindi mo ako mahalin sana ipakita mo lang sakin na mahalaga ako. Hindi ko hinihiling na mahalin mo ako dahil darating din ang araw na m—wala." Napatingin siya skin dahil sa sinabi ko. Muntikan ko ng masabi buti nalang hindi ko naituloy.

"What did you say?" Gulo niyang tanong. Napangiti naman ako dahil sa sinabi niya masyado ng mababaw ang kaligayan ko.

"Yung kahit na—"Hindi ko natapos ang sasabihin ko ng unahan niya ako.

"The last part." Sabi niya. Napaiwas ako ng tingin dahil sa tinanong niya. Ano ba dapat kong sabihin? Tumayo na ako kaya napatingin siya sakin na nagtataka pero nginitian ko lang siya.

"Wala naman akong sinabi. Lika na uwi na tayo." Nakangiti kong sabi at inabot ang kamay ko pero tumayo siya hindi tinatanggap ang kamay ko.

"Do you want to eat?" Tanong niya. Tumango nalang ako dahil gutom narin ako tumingin ako sakanya habang papalayo. Someday you will be happy. Mahal ko kayo kahit na ulit-ulitin niyo akong saktan.