"Biz neyiz ?" diye sorduğuda ilk güldü .
"Bizden bir bok olmaz " deyip odadan çıktı . Mal gibi kalmıştım .Benim yaptığımı bana yapmıştı . Piç . Halbuki şu an seni seviyorum dese çıkma teklifi ederdim ama barıştığımızı saymak yerine kin tutmuştu . Belki haklıydı oflayarak kendimi yatağa attım . Bıktım ya Sarp ayrı , Çınar'ın ikizi kayıp , annem babam yok hayat bana karşı kuruldu galiba . Ayaklarımı vura vura gelen mesaj ile yemeğe inmek için çıktım asansöre yöneldiğimda Sarp'ta asansör bekliyordu ilk merdivenlerden inmeye karar versemde banane çok istiyorsa o merdivenlerden insin diyerek bende gittim beraber beklemeye başladık asansör sanki Uzaydan geliyordu açıldığında tuşa basmak için uzandım ikimiz birden uzanınca geri çektim oda çekti ikimiz aynı anda yine basmaya çalıştık oflayarak bastı sonunda asansör aşşağı inerken sarsılmaya başladı ve tam ara katta geldiğinde durdu kaşlarımı çatmış bakarken elektrikleride gitti . İlk olarak alarma bastım oradaki ama elektirik olmadığından çalışmadı oflayarak arkama yaslandım karanlığı hiç sevmezdim telefonuma baktım çekmiyordu .Işığını açtım telefonun Sarp yere çökmüş nefes almaya çalışıyordu . Yanına çöktüm hemen .
"Sarp " dedim ama cevap vermedi sakin olup ne yapmam gerektiğini düşünüyordum .
"Lütfen klostrofobin olmadığını söyle lütfen ." diye yalvarıyordum bir arkadaşımda vardı ve hiç hoş değildi onun tersine Sarp daha korkutucu duruyordu nefes almaya çalışıyordu ama alamıyordu .
"V-Var ." dedi üstünden montunu çıkardım kafasını öperken
"Sakin ol tamam mı bak çıkıcaz buradan şimdi ." dedim yüzünü ellerimin arasına alıp bana bakmasını sağlayarak .Kafasını salladı ama nefes alamıyordu . Sarp nefes alamadıkça sanki benim bir parçam eksiliyordu gözlerinde ki o anlamsız ifade sanki şu an veda edecek gibi bakarken .
"Şimde beraber nefes alıcaz tamam mı bak burada her yeri delik sonsuza kadar yaşanacak hava var ." diye sakinleştirmeye çalışıyordum
"Şimdi nefes al " dedim derin nefes alarak oda almaya çalıştı ama alamadı şu an içime çektiğim tüm havayı onun ciğerlerine vermek istiyordum .
"Sarp bitanem hadi bak nefes al " dedim ilk biraz şaşkındı birtanem dediğim için . Kalbine baktım acayip hızlı atıyordu belirtileri bunlardı zaten . Kapalı alan korkusunu araştırmıştım ama nasıl durdururum bilmiyorum Sarp burada bayıladabilirdi .
"Hadi nefes alıyoruz 3 e kadar . 1.. 2.. 3.. " dedim nefes almaya çalışıyordu ama ter içindeydi . Ağlamak üzereydim nefes almaya çalışıyordu ama sanki ortamda hava kalmamıştı elimden bir şey gelmiyordu aciz durumdaydım sevdiğim çocuk kollarımda nefes almaya çalışıyordu . Aklıma sarılmak geldi Sarp bana sarılınca ben rahatlıyordum . Sarıldım bir yandan teselli ederken .
"Geçecek hepsi tamam mı ? Geçecek " saçını okşuyordum bir andan da Sarp tir tir titriyordu kollarımda ne yapsam diye düşünürken Sarp'ın gözlerinin kapandığını gördüm bayılmak üzereydi aklıma Teen Wolf geldi Stiles panik atak geçirirken Lydia'nın onu öpmesi geldi aklıma işe yaramıştı . Belki Sarp'tada işe yarardı . Denemem lazımdı bayılıyordu daha çıkamazsak ne olur düşünmek istemiyordum
"Sarp " dedim ve kafasını bana çevirdim . Dudaklarımız birbirine değerken Sarp'ın gözlerini kocaman açışına ve nefesini düzeldiğine şahit oldum . Kendimi çektiğimde ikimizde şok içindeydik .
"İyi misin ?" dediğimde kendini yokladı .
"Galiba , sen nasıl sakinleştirdin beni ?" dedi nefesi düzene girmişken Lydia aklını dağıttığı için olduğunu söylemişti .
![](https://img.wattpad.com/cover/85356884-288-k839509.jpg)
ŞİMDİ OKUDUĞUN
ATEŞ KOLEJİ
Teen FictionBen Kumsal Giray hayat hikayemle başlayayım isterseniz. Ben 10 yaşındayken ailesinin özel uçağı düşen ve ailesini kaybeden biriyim . Nasıl bir şans demi ! Devamı için hemen okumaya başlamalısın .