to the stars

Stefi

A fearless woman
Gazing at the stars from her tiny window in her room
Reminiscing about the time that she was lost
That time when she formed a fist with her hand
And punched her own shadow in order to prove that she was alive
A fearless woman
Who when she once turned around she could feel the roots of her being dig deep into the neck of her lover
A fearless woman
Who once witnessed the same lover
Carve the most magnificent knife
And weighted it in his hand
And later brought it down and cut those same roots
A fearless woman
Who could still feel the vines of her love that had grown strong and long
Die alongside with her heart
A fearless woman
Who once felt her mother's hand
Come down with such force
That made her skin burn
With tears made of flames
A fearless woman that once looked at the mirror
And saw the shadow of a hopeless girl looming in the distance
A fearless woman
Who once opened a window of a book
And did not understand its content as it was the fog that made itself known to her and not the sun
A fearless woman
Who once felt like the words of her best friend run like a murderous flood towards her stomach and made her stumble on her two unbalanced feet

That same fearless woman
That has chosen a life for herself
Where she does not look behind her anymore
In order to check if her shadow has the strength to follow as she doesn't need in anymore

That had dug deep inside her and planted her own roots inside her lungs

That stared her mother in the eyes
And unleashed her love of fire on her
Letting them burn together
Until they were both reborn from their ashes
And hugged each other and like babies had their first cry

That broke the mirror and in its place stroke after stroke painted a beautiful naked woman

That blew so hard from her mouth that all the fog cleared away and she was able to feel the heat of the sun kiss her skin

That taugh herself how to swim and fought back the flood
Getting to sore
And stomping her feet on the ground

You are a fearless woman
Who is constantly unlocking her own doors of her mind
And breathing in their light.

Δεν ξερω τι να σου γράψω. Το στυλό μου αιωρείται πάνω από το χαρτί εδώ και ώρα. Θέλω να γράψω τα πάντα και συνάμα τίποτα. Εισαι υπέροχος άνθρωπος και δεν ξέρω πως μπορει ένα κομμάτι χαρτί να σε κάνει να συνειδητοποιησεις το ποσό πολύ σαγαπαω. Γιατί πραγματικά το εννοώ. Και δεν είμαι απο τα άτομα που θα το πούνε ούτε συχνά ούτε εύκολα. Σαγαπαω για όλα τα κομμάτια που συμπληρώνουν την στεφη. Το ξέρω ότι θα με εκνευρίσεις κάποια στιγμή ότι θα μαλώσουμε αλλά ποτέ δεν θα πάψω να σαγαπαω. Η σύνδεση μας είναι μεγαλύτερη απο την τυπική λέξη 'φιλιά' το ξεπερνάμε. Εισαι soul mate με την σημάσια της λέξης. Θέλω να είμαι εκεί όταν θα μεγαλώσουμε και θα διαβάζουμε τα γράμματα μας στα παιδιά μας και θα τους εξηγούμε πως δημιουργούνται οι πραγματικές φιλίες αυτές που δνε έχουν ούτε όρια ούτε δυστυχίες. Και το καλύτερο από όλα είναι ότι σε 5,10,20,30 χρόνια είσαι ήδη στο πλάνο της ζωής μου. Οπότε δεν νομίζω πως είναι απαραίτητο να γράψω κάτι παραπάνω. Περιμένω να ζήσουμε τις στιγμές μας και να σου δειξω πόσο πολύ σε αγαπάω και θα είμαι εκεί για ότι κάνουμε, τις μαλακιες που θα χτυπάμε το κεφάλι μας και αυτά που θα πίνουμε στην υγεία τους. You are a fearless woman στεφουκο και ανυπομονώ να σε δω να δείχνεις την δύναμη σου σε όλο τον κόσμο. Σε αγαπάω.