Yağmurun damla damla biriktigi bir camdan bakarken, düşündüm de bulamadım bir türlü cevabını soruların..
Aramızdaki o nedensiz gibi olupta ama en çok nedeni olan düşünce, hayal, cümle, kelime adı her ne ise; o duygusal bağın tek taraflı yanını...
Dönüp baktığımda yüzlerce kez unutup tekrar zihnimde canlanan anı, hatıra...
Bırakalım mi kendimizi yoksa tutunalım mı başka taraflarına hayatın.
Bırakırsak tutunur muyuz birbirimize.
Bütün bu düşünceler nokta olup da bir türlü hangi cümlenin sonuna konacaginı bulamıyor. ..
Ha yağmur demiştik değil mi?
Birikiyor du sanki camlarda ya da nokta olup konuyor gözlerimin dediği yerdeki düşüncemin son cümlesine.
Sevmekler var mesela o son baktığım yerde.
Özlemekler, düşünmekler,..sonra yerini kızmaklara bırakan yatışmış gibi görünen ruh hali....
Tren camında biriken damlalar vardı sahi...
Nota oluşturuyor tren raylarinin çıkardığı sesler.Biriken damlaların kurduğu cümleler şarkı sözü olup o noktaların bestesini oluşturuyor. Ve şarkı başlıyor;
Sen gittin ya..
Takvim yaprakları saymak istemiyor günleri,
Ağaçlar yeşilini sarılara bırakmak istiyor,
Güneş perde çekmek istiyor yüzüne...
Bıraktım ben şarkıyı hadi bir de sen devam et. Bakalım aynı nakaratı okuyabilecek miyiz??
