18.bölüm

1.7K 79 1
                                        

Üçümüz alışverişe çıktık. Mert karışamıyodu ama Ateş. "Bu çok kısa""şu çok açık". alışverişimiz böyle geçmişti. O yüzden Ateş'in seçtiklerini aldım. Çok az açık şeyler seçmişti. Zevki güzeldi. Bir kaç tane göbeği açık t-shirt vardı. Ama sinirliydim. Doğru düzgün bi şey alamamıştım
......................................
Eve birlikte geldik. Mert ve Ateş de içeri geçti. Arabada bi şey yapamamıştım. Şimdi öldürücem Ateş'i.
Eda: şimdi düştün elime Ateş
Ateş: ya Eda ne yaptım sana
Eda: bak bi de soruyo. Bütün kıyafetlerimi en kapalısından seçtin
Berk: Ateş kanka Eda'yı alışverişe hep sen götürsene
Ateş: tabi kardeşim. Bu arada siz şuana dek neden Eda'nın dolabındakileri yok etmediniz
Cenk: kardeşim yeminliyiz
Egemen: ben değilim ama (güldü)
Berk: egemen oda senindir
Egemen: yarım saate işim biter
Berke: sonunda ablamın elbiseleri yok olcak
Eda: senin kıyafetlerine sarıcağımı biliyosun dimi
Berke: al hepsi senin olsun dicem de çok pahalı hepsi veremem
Egehan: egemen kardeşim hayrına Cereninkileri de halletsene
Egemen: kanka bu kızlar çok zeki Ceren bana da yemin ettirdi.
Eda: egemen kıyafetlerime dokunursan 1 hafta beni unut
Egemen: her şey lafta kalıyo Eda Hanım
Eda: görürsün
Egemen odama çıktı bütün elbiselerimi aldı ve makasla kesti. Ben sadece köşeden izliyodum.
Egemen: evet eda artık elbiselerini atabilirsin
Eda: tanışıyo muyuz acaba
Egemen bana şaşırmış gibi bakıyodu. Bende ona soğuk bi şekilde bakıyodum. Egemen benim ciddi söylediğimi anlamış olacak ki aşağı indi. Benim egemen ile konuşmadığımı fark eden abilerim
Hepsi birlikte: yaparım dediyse yapar
Eda: abi böyle koro halinde söylemek için çalışma yapıyo musunuz yoksa tesadüf mü
Yine hepsi birlikte: tesadüf
Ceren ve Ben: vay anasını
Ceren le birbirimize bakıp güldük.
Eda: ya ben çok sıkıldım oyun oynayalım.
Berk: ne oynayalım?
Ceren: doğruluk mu cesaret mi
Herkes onaylayan mırıltılar çıkardığında oynamaya başladık.
-Rüzgar ve Cenk arasında durdu. Rüzgar soruyo-
Rüzgar: Doğruluk mu cesaret mi
Cenk: doğruluk
Rüzgar: sevgilin var mı?
Cenk: (biraz korkarak) var.
Eda: adresini verir misin ben mi buliyim
Cenk: bak telefonumun arkasındaki kağıtta yazıyo
Hemen kağıdı aldım ve kızın evine gittim. Baktığımda bu ev tanıdık gelmişti. Kapıyı alacaklı gibi çaldım. Kapıya çıkan kişiyle şaşırmadım. Ayça sürtüğü. Her erkeği ayartabilirdi.
Eda: abimden uzak dur kızım
Ayça: durmazsam nolur
Eda: yani nolucağını olduğunda görürsün
Ayça: durmicam hem biz abinle birlikte olduk tatlım hatta hamile bile olabilirim
O an çok sinirlenmiştim. Sinir krizi geçirmeye başlamıştım.
Eda: SUS AYÇA SUS!
Bir yandan da ağlıyordum. Ayça ise sadece gülüyordu. Kriz geçirmeye başladığımda arabaya binmemem gerektiğini biliyodum ama bindim ve sağ salim eve ulaştım. Benim ağladığımı gördüler. Arkamdan bağırdılar ama sesleri boğuk geliyodu. Sinir krizi kötüye gidiyodu. Sadece sırıttım. Sanırım Ege arkamdan koşuyodu. Odaya girdim ve kitledim. Sonra sinirle odamdaki vazoları yere attım. Her yeri dağıttıktan sonra aynalarıma birer yumruk geçirdim ve paramparça oldular. Tabi elimde kana bulanmıştı. Kapımın önünde hala bağrıyolardı. En sonunda duvara yaslanıp ağlamaya devam ettim. Sinir krizlerim hep böyle oluyodu biri beni sakinleştirmedikçe ağladıktan sonra tekrar kırıp dökücektim.
Birden bi kapı kırılma sesi geldi. Korktum. Cenk abim bana sarıldı sakinleşmem için ama o krizi arttırıyodu.
Eda:(titreyerek) A-ayça hamile olabilirim dedi. Hemd-de cenk abimden
Berk: cenk doğru mu bu?!!
Cenk: abi bilmiyorum hiç bi şey bilmiyorum ( kısık sesle ve ağlayarak)
   Ben hala çok sinirliydim. Tam bi şey daha kırıcakken Ege bana sarıldı.
Ege: şştt ikizim sakin ol. Cenk abim seni unutur diye mi korkuyosun?
  Hafifçe kafamı salladım.
Ege: Meleğim merak etme o seni çok seviyo. Asla unutmaz.
Eda: eğer o unutursa sen unutma olur mu?
Ege: ben seni unutabilir miyim meleğim
  Gülümsedim. Sonra Mert'i aradım.
Eda: alo Mert müsait misiniz?
Mert: evet prenses de noldu
Eda: 2 saatliğine yanına geliyorum tamam mı
    Arkadan Ateş konuştu.
Ateş: eda kanka 5 dakkaya kapıdayım hazır ol
Eda: hazırım zaten izin alıp çıkıcam hemen
Ateş: tamam
........
Eda: abi 2 saatliğine Mertlere gidebilir miyim?
Rüzgar: dikkat et ama kendine
Eda: tamam abi öptüm görüşürüz
  Dışarı çıktım. Ateş'i beklemeye başladım. Beklerken de Egemen ile mesajlaşıyordum.

ABILERIM VE KARDEŞIMBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin