AŞK

Yangın Büyük

Demir'den

Tanrım o gözler, melek gibi bir yüz gözlerimi ondan alamıyorum. Gözlerim güneşe bakar gibi kamaşıyor.Ah inanılmaz adı da Güneş.Salonun içinde parlıyor .Benim karım olacak kadın .Elinde kahve tepsisiyle bana doğru yaklaşıyor. O da bana bakıyor etkilenmiş gibi. Tanrım benim gibi aşka inanmamaya yemin etniş bir adam nasıl böyle tutuk kalabilir. Sanki bir mıknatısmışçasına kendine çekiyor beni. Ve anında bir gürültü kopuyor.  Güneş kahveleri benim üstüme döküyor.Birfen ayağa kalkıyorum Güneş sürekli " Özür dilerim benim hatam önüme bakmıyordum ,lütfen affedin "diye geveliyordu. Herkes buz kesmiş benim bağırmamı veya ona vurmamı bekliyordu.Ama ben tam aksine ona hiç kızmadım.Kızamadım. Kalbim secmeyi denememi söylüyordu ve kalbimin sesini dinleyecektim.  Ve kalbim şu an onu öpmemi söylüyordu. Kalbimin sesini dinledim.Ve onun kiraz dudaklarını kendi dudaklarımla buluşturdum .İşte huzur,sanki o suymuş da bende çöldeki susuz bedevi gibiydim.Dudaklarını benden ayırmaya çalışıyor. Ama ben ona fırsat vermiyordum .Bütün terbiyesizliğim üzerimdeydi .Salon bize bakıyor ve bu yaptığıma  inanamıyorlardı.Geri çekildim Güneş ablamadan etradına bakıyor utancından kıpkırmızı oluyordu .O giydiği elbise beni benden alıyor,çok kısa bir ara uyarmak gerekiyor, dudağındaki kiraz tadı beni öldürüyordu. Güneş acayip bir şekilde bakıyordu.Anında suratımda şaklayan elini hissettim. "Seni pis sapık,fırsatçı,ukala herif ne yaptığını sanıyorsun."