wat nu..

hs 20 weg uit dat ziekenhuis

(pov Emma)

De dokter kijkt me ernstig aan. 'Je bent met iets zwaars geslagen en je hebt nu een hersenschudding. Je had ook een gat in je hoofd, maar die is al gehecht. Je been is gebroken, omdat -toen je met je hoofd tegen de punt van de tafel kwam- je been keihard neer kwam op de grond, vandaar dat je been is ingewikkeld. We gaan vanmiddag gipsen, welke kleur wil je?' zegt hij. Ik kijk hem met open mond aan. 'Meen je dat?' vraag ik. 'Ja, het spijt me.'. Ik voel hoe mijn ogen zich vullen met tranen. 'Doe maar oranje.' zeg ik en draai me om naar het raam. 'Jullie kunnen allemaal weg, als ik die Demi te pakken krijg, ze gaat zo veel pijn krijgen.' roep ik boos terwijl ik naar buiten staar. 'en' voeg ik er nog snel aan toe 'Heeft iemand cake? Ik heb honger.'. Ik hoor Drake gniffelen en de dokter zuchten. 'Ik stuur je ouders en zusje zo door naar deze kamer, Drake gaat toch even weg.' zegt hij met (weer) een zucht en loopt weg. 'Je bent echt onmogelijk.' zegt Drake nog na lachend. Ik kijk hem nep-boos aan en hij steekt zijn handen in de lucht als teken van overgave. 'Heb je nou cake of niet?' vraag ik hem weer. Hij schudt zijn hoofd en er komt een zuster binnen. 'Drake, kom je mee?' vraagt ze. Hij knikt en de zuster neemt hem mee. Ik kijk naar het plafond en Luna komt mijn kamer binnen rennen. Ze geeft me een knuffel. Wanneer ze me loslaat zie ik Sanne en Jan in de deur opening staan. Ze kijken me aan en komen binnen. 'Meisje toch, meisje, meisje, meisje.' hoor ik Sanne zeggen met een zachte stem. Ze komt met tranen in haar ogen naast Luna op het bed zitten. Ze geeft me een kus op mijn voorhoofd en Jan geeft me nog snel een grote snoepdoos vol met snoep. Een zuster komt binnenlopen en vertelt me dat mijn been word gegipst. Sanne, Luna en Jan lopen de kamer uit en ik word naar een andere kamer gebracht.

----------------

Ik word terug de kamer in gebracht en kijk naar mijn been. Fel oranje. Luna komt de kamer binnen. 'Je mag morgen naar huis' zegt ze blij, met een ballon in haar handen. 'Maar wij moeten weer gaan, tot morgen!' Zegt ze en loopt de kamer uit. Ik kijk om me heen en pak een snoepje. Naast de snoeppot zie ik een boek liggen en pak het op. "Een weeffout in onze sterren" zie ik op de kaft staan. Laat ik die maar lezen denk ik en pak het boek op. Ik lees de achterkant. mmmm best een leuk boek. Ik begin met lezen.

(2 uur later)

Wow, wat een mooi boek, denk ik bij mezelf. Ik veeg de tranen van mijn wangen. Heftig dit. Ik kijk de kamer rond en zie dat Drake weer terug is. 'hey' zeg ik. Hij kijkt me aan. 'Als ik had geweten dat je zo was had ik nooit tegen je gaan praten' zegt hij en draait zich om 'je rookt verdomme gewoon wiet!'. Ik knik 'het spijt me.' zeg ik met een snik in mijn stem. Dit was niet mijn bedoeling. Ik verpest het voor iedereen! Ik sta op en loop naar de badkamer. Huilend laat ik me op de grond vallen. Ik bonk met mijn hoofd tegen de deur. Ik doe de deur op slot. Waarom ik? Waarom haat iedereen mij? Ik wil dit niet meer. Met die gedachten pak ik een wegwerp scheermesje en haal er een mesje uit. Ik zet hem op mijn pols en knijp mijn ogen dicht. Ik snij en gil het bijna uit van de pijn. Nog een snee. Ik voel me licht worden in mijn hoofd. Voor ik het weet word het zwart voor mijn ogen en valt alles weg.

SORRY VOOR HET LATE UPDATEN EN KORTE HOOFDSTUK!! Ik heb veel te veel dingen voor school.
Xx Carlijn