A Love So Unforgettable

"Chapter 5 ( the truth )"

Habang yakap ko parin si chanyeol. Inaasahan ko na mag si-sink in din yung sinabi ko sa kaniya... At tingin ko nag work naman...

"Y-yoon... Hyi aa... N-narinig moba yung sinabi ko?" Oo. Narinig ko... Pero gusto kong manggaling sayo mismo....

"Ang alin sa sinabi mo?"

" Yung... G-gusto raw kita pero sabi ko as a friend palang naman eh..." Nakayuko niyang sabi...

Ahh... So friend palang? Eh papunta din naman doon mwehehehehe

"Yeah... I mean... Okay lang naman sakin eh... Hehe...

"Alin yung okay sayo?" Nagtatakang tanong niya

"Ahh... Ehhh... Yung ano yung narinig ko di naman big deal yun normal lang naman magka gusto ka or whatever... I mean ahh... Ehh... Hehehe bastaaa... Di naman big deal yun sakin kaya wag kang ma awkward jan hah? Di mo pa naman ako gusto kaya di ka dapat mahiya sakin... Ako nga dapat tong mahiya sayo kasi... Unreachable yung level mo... Sikat kana... Ako trainee palang..." Sambit ko. Diko alam kung ano yung mga sinabi ko... Shedaaa kakahiyaaa!!! Bat ba kasi iyon ang lumabas sa bibig ko?

( At btw hah? Kanina pa kami naghiwalay nang yakap... Kakahiya kaya >_<...)

Tinitigan niya ako bago sya nagsalita...

"Ganon ba? Haha umm... Maiba naman tayo..." Sabi niya sabay smile. Shittttt yunggg ngiti niya nakakamatay!!!

"Ano naman?"

"Sabihin Mo yung totoo. Bakit ka nauwi sa ganito? Anong nangyari?" Seryosong tanong niya...

"Ehh... Kasi ano... Haistttt... (Huminga ng malalim) ... Ever since I was young... I was bullied... I became the favorite outcast of everyone... I'm such a looser. Maraming galit at ayaw sakin... Lagi nila akong sinasaktan... Binu-bully... Kung ano ano ang oinag gagawa sakin... Pinahiya na nga... Binugbog pa... All because of my talents... Kaya nga noon hate na hate ko bakit may talento akong ganito at wala sa kanila? Edi sana di ako umabot sa ganito... Hindi ko sinasabi sa parents ko yung nangyayari sakin. Hindi rin nila nakikita ang mga pasa ko o sugat dahil may sarili akong condo... Wala akong kaibigan na naging totoo sakin... Si Sana ngalang nung Twice hahaha..."

"Sana? Pano mo siya nakilala?"

"Hahahaha oo Pero long story... So balik na tayo... Ayun... Laging ganon ang buhay ko... Kaya nga nag audition ako para naman magkaroon ng silbi tong talento na meron ako... At kagabi? Nung pumunta ako ng isang party ng mga classmates ko? Akala ko talaga ininvite ako para mag sorry sila sa ginawa nila sakin... Pumunta naman ako. At niyaya nila akong kumanta daw para magka buhay ang party. Nung pakanta na ako. Dun na nila ako pinag habuyan ng kung ano ano... Sinigawan... At binugbog... Wala silang awa sakin... Diko alam... P-pero ...) Pilit kong wag umiyak sa harap niya pero diko kinaya...

"P-patuloy nila a-akong binugbog... Sobrang sakit n-na ng mga p-pinag gagawa nila sakin pero... ( Umiyak na) wala akong magawa.... ( Iyak) w-wala akong nagawa para ipag tanggol ang sarili ko... D-diko nagawang manlaban... 😚(ToT) h-hinayaan ko lang sila na bygbugin ako... S-sobrang sakit na ng katwan ko... Matapos nila akong bugbugin hinagis lang nila ako sa labaa ng bar na parang basura... Kahit masakit pinilit kong umuwi sa hotel... Doon niyo na siguro ko naabutan tsaka hinimatay na ako... Chanyeol oppa... P-pasensya talaga sa lahat ng abala... Isa kapa namang napakasikat na idol pero may mga ginawa kanang di bagay sa isang idol na tulad mo... " Huling sambit ko bago punasan ang mga luhang kanina pa walang tigil sa pag daloy sa mukha ko....

Nilapitan niya ulit ako tsaka siya na naman ang yumakap sakin...

     _________________________________