ေခါင္းငံု ့ၿပီး ႀကိတ္ျပံဳးတတ္တာ
သူ ့အက်င့္မွန္း ရိေပၚ သိလိုက္သည္။
ေမာ့လာေသာမ်က္ႏွာၾကည္ၾကည္ေလးက သက္ေသ။
"ကိုယ့္အတြက္ အခ်ိန္ဇယားဘယ္ႏွစ္ခု
ဖ်က္လာခဲ့လဲဆိုတာ ေျပာျပမယ့္အစား
ကိုယ့္ကို တခ်က္ေလာက္႐ိုက္လိုက္ပါလားဟင္ ဟားဟား"
ကမ္းေပးထားေသာလက္ကို
တင္းတင္းဆုပ္ကာ ရိေပၚ ကားေပၚမွ
ဆင္းလိုက္သည္။
မလႊတ္ေပးဘဲ ျခံဝင္းထဲအထိ
ရိေပၚကို ဆြဲေခၚလာၿပီး စ,ေနျပန္သည္။
သူ ့ရယ္သံေတြက
ရိေပၚအာရံုေၾကာေတြကို ခ်ဥ္းကပ္ကုပ္တြယ္လိုက္ဟန္....
"ဟားဟား...Sean ေတာင္းဆိုတာ မ်ားလြန္းတယ္
ရိေပၚ လူမ႐ိုက္တတ္ဘူး ၇ နာရီတိတိ...Sean အတြက္
ဖန္တီးေပးလာတာေတာ့ ေျပာျပရမယ္"
ပုခံုးႏွစ္ဖက္ေပၚကို ပိုင္ႏိုင္စြာက်ေရာက္လာေသာ
လက္တစ္စံုေၾကာင့္ ကြၽန္းစားပြဲေလးေ႐ွ႕တြင္
ထိုင္မိလ်က္သား။
"ရိေပၚကိုယ္တိုင္း, ကို ျပန္တိုင္းခ်င္တယ္
ကိုယ္ ႏွစ္သစ္ကူးညက မင္းရဲ႕ performance ကို
ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့တာ ခါး,ေနရာကို သိပ္သေဘာမက်ဘူး"
ရိေပၚ အသက္ကို ခပ္ျပင္းျပင္း႐ွဴသြင္းလိုက္သည္။
"ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဒါပဲလား Sean"
အာရံုကို သူ ့မ်က္စိေ႐ွ႕က ကိုယ့္ဆီမွာ မထားပဲ
ေပါင္ေပၚခုန္တက္လာတဲ့ေၾကာင္ကို
ပြတ္သီးပြတ္သပ္လုပ္ရင္း ေခ်ာ ့ေနတဲ့ သူဟာ
ရိေပၚကို စိတ္တိုေစသလို တခ်ိန္တည္းမွာပင္
ရယ္ေမာေစျပန္သည္။
"ပါပါးကို ကိုကိုရိေပၚက ကိုက္စားေတာ့မယ္
ထင္ပါရဲ႕ က်င္းအာေရ ဟားဟားဟား"
ေၾကာင္ေလးကို ေျမျပင္ေပၚ ျပန္ခ်ေပးၿပီး
ရိေပၚကို ေအးစက္စက္လွည့္ၾကည့္လာသည္။
"ရိေပၚ မနက္စာမစားရေသးဘူးထင္လို႔ ျပင္ထားတယ္
ကိုယ္လည္း တူတူစားမယ္"
ရိေပၚ သူ ့ေနာက္ကို လိုက္လာခဲ့လိုက္သည္။
ႏြားႏို႔ကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေမာ့ေသာက္ေနသည့္
ရိေပၚကို သူ စိုက္ၾကည့္ေနသည္။
YOU ARE READING
Atelier (Completed)
FanficLove's at your disposal! We danced through greyish curtains until dawn awakes~ Non-RPF (Burmese : zawgyi + unicode) ***Every scenes and dialogues included are fictionally made up! ***Main characters are not applied to real persons at all! No harm to...
