NO SE PREOCUPE
Ako:
Nakauwi ka na? Nate said you drove him home?
Matagal pa bago siya nakapag-reply. Maybe he's still on the road. Nakakakonsensya tuloy! Pano kung nabangga pauwi?! Ay OA! Dapat kasi nag grab nalang tong si Nathan eh!
Archie:
Yup.
Okay...buti naman, nakahinga-hinga ako dun ah.
Ako:
Along the way ba yung kanila sa inyo?
Pake ko ba! Argh! Yiee, pampahaba ng convo.
Archie:
Medyo... anyway, magy-youtube ka pa ba or something?
Ako:
No, y?
Awit! Pa-cold, charaught.
Archie:
Dahil di ka pa natutulog?
I unconsciously licked my lower lip.
"Ang aga pa. Gusto ko pa ngang lumabas, tutal wala nanaman akong kasama dito at nag early dinner kami dahil paluwas ulit sila." ako after I dialled his phone.
"Where?" si Archie.
"Uh, Batanga-" and he cut me off.
"Where do you wanna go?"... and napahiya ako ng slight though I can tell him na sa Batangas ko gustong pumunta, malay niya ba namang gusto ko lang mag McDo diba?
Weh?
"E-eat somewhere? ...Uh- fastfood ganon'" I cleared my throat.
"Okay, 10 minutes." at pinatay niya na ang tawag.
It was a half-meant joke okay?! Nagmadali na din akong nagbihis ng sweatpants na gray tsaka white crop top-hoodie.
"Ate Daisy, lalabas lang po ako... mga 8:30 babalik na din po ako kaagad." Nang mamataan ako ni Ate Daisy sa may front door ng bahay. 7PM palang, and an hour and 30 minutes is enough.
"Eh baka naman mapagalitan ako niyan Adi ha" habang nag pupunas ng sahig na sagot niya.
Nako walang tiwala.
"Hindi po! 9PM pa naman po ang curfew ko!" agap ko naman.
"Hay naku ka Adi, sige na." at bumuntong-hininga na lang siya.
"Hey..." I greeted him after niyang umupo sa driver's seat at mag seatbelt.
"Uh, McDo?" he asked as he starts the engine.
Napangiti ako. Okay, Adi.. get a grip.
"Oo."
Habang on the way kami walang nagsasalita. Nakalikot ko na lahat ng pwedeng kalikutin nang may napaisip ako.
"You're turning seventeen right? Hindi ba wala ka pang driver's license?" sabay lingon namin sa isa't-isa.
"You know my age? anyway we're here na." at bumaba na din kami ng sasakyan niyang pick up. Well hindi ko naman talaga alam ang age niya, I just assumed. Mostly, tama ang mga ina-assume ko kaya nasanay na akong hindi kailangan nang confirmation from those people, I think I even looked judgemental for assuming obvious things.
BINABASA MO ANG
Leaves on Fall
Short StoryShe thought giving him a letter was enough, she thought writing those phrases would be noticeable, but it's never been noticed. Maybe it's the consequence of the second chance she asked for.. maybe. Who would face the consequences? Will Adievina fac...
