YUNG buhay ko parang ang liit liit. Paano ba naman may isang siraulong lalaki na panay ang sunod kahit saan. Like now.
"Wala ka bang trabaho?" galit kong tanong. Nasa tapat na ako ng bahay ko. Umiling ito kaya napaasik ako. Kababalik ko lang galing sa trabaho buti na lang hindi ako tinangal ni Lime dahil tatlong buwan din akong nawala. Perks of being friends. Pero may part na hindi dahil sa nakakaasar pa rin itong lalaking ito.
"Pwes ako meron kaya wag mo na kong sundan wala ka ng mapapala sakin." saad ko at walang lingon lingon na naglalakad kahit na nakita ko ang sakit sa mata nito bago tumalikod.
Siguro nga kapag nasaktan tayo pinapatigas na lang natin puso para di na maulit pa.
Akala ko noon kay Merveileux ako mapapalapit dahil siya ang crush ko mula pa noon. Hindi ko ineexpect na sa boss ko pala. Napangiti ako ng mapait dahil doon.Palabas na ako ng trabaho at napahinto ako sa cellphone ko ng tumunog ito. It's Zweck.
"What it is?" bungad ko dito.
"His drunk again." napailing ako ng wala sa oras.
"Don't call me about him. Call his fiance."
"In my club his here."
"I'm not going there." matigas kong wika saka pinatay ang tawag. I'm done being a martir. I will not do it again.But who knows nandito na ako ngayon sa harap ng club ni Zweck. Martir is real and it's me.
Dumeretso ako agad sa vip room ng mga ito dahil napaka ingay. I really hate this place. Derederetso akong pumasok dito at kumpleto sila doong magkakaibigan."His shouting your name kaya tinawagan kita." defensa agad ni Zweck.
"Pwedi ba Chic sa susunod wag ako ang tawagan mo kapag tungkol sa siraulong ito." hinila ko ito mula kay Zweck para palakarin este kaladkarin."H-hey ba-baby y-your h-here!" putol putol na saad nito. Sinamaan ko ito ng tingin bago nagsalita.
"I'm not your baby." asik ko dito.
"We're going." saad ko bago kinaladkad palabas ng club ang kaibigan ng mga ito saka dineposito sa likod ng kotse ko."I'm sorry." mahinang bulong nito mula sa likuran. Pero hindi ko ito pinansin at nagpatuloy sa pag dridrive.
Pagkarating ko sa harap ng bahay nito. Buti na lang nandoon ang gwardiya kaya napagbuksan agad ako.Pagkabukas ko ng pintuan isang sopistikadang babae ang nakaroon pero mukhang bata pa ito ngunit ang pagkakahawig nito kay Travis ay isang sign na ang ina nito iyon.
"Who are you?" mataray na tanong nito. Halata ang pagkadisgusto nito sakin.
"I'm his friend. Hinatid ko po siya dahil hindi pwedi ang mga lalaki dahil mga kapwa lasing din. Pasensya na po." magalang ko pa ring sagot dito. She is still the mother of this guy after all. Lumakad ako papuntang sofa at nilagak ang lasingerong lalaki doon."Thank you for sending him." naging malumanay ang pagsasalita ko kaya medyo nabigla pa ako dahil doon.
"Your welcome Ma'am. Aalis na din po ako may aasikasuhin pa ako." yumuko pa ako ng konti sa harap nito. Tumango ito nakakatatlong hakbang palang ako ng magsalita ito muli."Are you his girlfriend? Am I right?" that question caught me. I don't know what I am going to say.
"I saw your pictures in his room so I know you are." I don't have a choice kundi harapin ito.
"I'm his ex girlfriend now. Don't worry I will not going to ruin his marriage." magalang kong sagot. This is the best choice for us."I hope you two can stop seeing each other." gusto kong matawa pero di ko magawa. I want it too pero that is impossible.
"I will avoid it." sagot ko na lang. Ayoko ng pahabain ang usapang ito. Nakakasikip ng hininga masyado."Thank you! You can go." kasabay ang pagtalikod ay ang pagpatak ng luha ko. I can't do anything for him or for his company and his family but his fiance can do it. The best thing I can do is to take care of myself first.
MY head spin as I woke up. I saw Mom sitting beside me.
"Why are here Mom?" luminga linga muna ito bago nagsalita.
"You hate dirt in your wall pero bakit parang interior design ng kwarto mo ang mukha ng babaeng yon?" napangisi ako ng wala sa oras. Walang iritasyon sa pagsasalita nito."You don't hate her?" tinignan ako ng masama ni Mom na parang may mali akong ginawa at napakasama niyon.
"You have a nice ex. And you love her. Why you too broke up?" bumangon muna ako."I'll tell you later Mom. Kagigising ko lang." tumango tango ito bago lumabas sa silid ko. This is going to be a long explanation day.
Will Mom accept her? But if Mom accept her heartedly that means I'm doomed because she's angry with me. Napasabunot ako ng wala sa oras dahil sa mga iniisip ko. I'm going crazy because of her.
I drink the medine beside the lampshade before taking a bath. I have to work and I'll chase her too. It's very tiring but it will be worth it if I gef her back.
"Eat now" bungad ni Mom pagkapasok ko sa kusina.
"Don't drink. Napaka bigat mo pa naman. Di kana nahiya sa ex mo." panenermon nito. Pero nagulat ako sa sinabi nito.
"Faith take me home?" gulat ko paring tanong."Yes. You don't know?" napangiti ako dahil doon. She still cares for me. I knew it.
"Thank you Mom. I need to go." masaya kong paalam pero nagsalita si Mom na ikinahinto ko."I like her for you but if you love her then do something to stop your wedding on Elena." mabilis ko niyakap si Mom.
"Thank you Mom but I will go to Faith first and thank her." mabilis akong sumakay sa kotse.I'll go to Faith first then deal with Elena's issue. I have to think a way to avoid that wedding since Mom already I accept her.
"Montallana is Faith already in your company?"
"What are you trying to do?" napangisi ako.
"Chase her." napaasik ang kausap ito.
"I'm not interested. Wag mo lang akong idamay mahirap hindi kausapin ng asawa ko. Or worst hindi patabihin sa pagtulog." madiing wika nito.
"You talk to much." natawa ako ng bigla nitong patayin ang tawag.Here I come baby. I need to get you back.
•••••
Ang tagal kong hindi nag update. But I'll continue this story. So keep reading. Thank you and keep safe everyone.
•••••
WRITTEN BY desire_ekah
Don't Repost or Plagiarize it.
![](https://img.wattpad.com/cover/219839143-288-k805707.jpg)
BINABASA MO ANG
DESTINY SERIES 3: Made by Destiny (SLOW UPDATE)
RomanceThe change of something on we used to like is really awesome even it's difficult to admit and do it. And it's was Made by Destiny.