Piszę historie, w których moi bohaterowie przeżywają wszystko to, czego sama trochę im zazdroszczę. Mają lepsze życie miłosne, więcej odwagi, czasem nawet szczęście, które u mnie chyba zgubiło drogę. Daję im piękne momenty, dramaty, wielkie uczucia i te wszystkie sceny, które czyta się z uśmiechem albo łzami w oczach... a potem odkładam laptopa i wracam do szarej rzeczywistości.

Trochę to zabawne, że potrafię stworzyć idealną historię dla kogoś, kto istnieje tylko w mojej głowie, a jednocześnie nie mam takiego talentu do ogarniania własnego życia. Ale może właśnie dlatego piszę - żeby chociaż na chwilę poczuć coś więcej niż zwykłą codzienność.

Nie obiecuję perfekcyjnych historii ani zawsze szczęśliwych zakończeń. Obiecuję za to emocje, chaos i kawałek siebie między wersami.

Jeśli to coś dla Ciebie - zostań.
Jeśli nie... to i tak trochę rozumiem