ආදරණීය බ්ලොසම්ස් වෙත...🌸
                              කටුක සෘතු සෙමින් පසුකර තවත් එක්තරා කාලපරිච්ඡේදයකට අපි ඇවිදින් ඇත. දිවියට දැනෙන්නෙ දරා ගැනීමේ උච්චතයටම ගිය විඩාපත් බවකි. අතීතයේ එක්තරා දිනයක ඔබට මට තිබූ නිදහස අවසන් බව හැඟෙමින් පවතී. නිරන්තරයෙන් දොඩමළු වූ අප අද නිහඬයි. කාට කියන්නද මේ අවනඩුව? ඒ සතුට අපිට සදාකල් හිමි නොවන බව ඔබ දැන සිටියාද? තවමත් මම ලොබ බඳිමි ඔබ මම ගෙවූ ඒ සුන්දර අතීතයට.. නැවතත් එවැනි දිනයක් ලඟා වෙතැයි මා අපේක්ෂා භංගත්වයෙන් තොරව දෑස් අයා බලා හිඳිමි. එතෙක් මේ නටඹුන් අතර සැරිසරමින් අපේ මතකයන් ආවර්ජනය කරනු මැනවි.
කිම් චන්මි🌸❤️