Korkudan dizleri titriyordu ne yapacağını şaşırıyordu olayları kabullenmek bile istemiyordu , soluğu bozağına sığmaz olmuştu kalbi ise ağzında atıyordu çok korkmuştu çaresizlik içinde öylece ağlıyordu , çaresizlik onun duşmanıydı .
Ne ben bir kimse ye benziyordum, ne de bir başkası bana. "Onlar hep birlikte, bense onlardan farklıydım" diye derin düşüncelere dalıyordum. Bundan da anlaşılıyor ki, henüz çok toydum.