Neden hayat güçlü olma mı istiyor?
Bıktırıyor insanı nefesim daralıyor âdeta yıkılıyorum. Bazen de korku sarıyor içimi değişik bir duygu işte.  Geçmişimden korktuğum gibi geleceğimden korkuyorum. Sorumluluklarım her yıl artıyor ve kamburlaşıyorum. Bazen unutuyorum; amacımı, kelimelerimi, hissiyetlerimi ve yaşamımı ama sonradan zihnime tek tek yükleniyor. Pişmanlaşarak kızıyorum kendime ve keşkelerle yoluma devam ediyorum. Sürükleniyorum bazen kitaplarla başka diyarlara. Canlanıyorum resmen başka diyarlarda sevesim ve sevilesim geliyor fakat sevecek adam bulamayarak boynum bükülüyor. Bilmediğim bir toplulukta yabancıyım fakat hissediyorum bu toprakta filizlenerek yeşereceğimi. Bakıyorum toplululuğun gözlerine hep bir hüzün hep hüzün. Mutluluk için büyücü olasım geliyor. Topluluktan sonra kendime...