εν λευκώ

Ξέχασα να το ανεβάσω πριν, οπότε το ανεβάζω τώρα. 
          Έχουμε πρώτο κεφάλαιο λουλούδια μου! 
          
          https://www.wattpad.com/1633855180?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=share_writing&wp_page=create_writer&wp_uname=en-lefkw

Έλλη Αν επιτρέπεται, έχεις στα σχέδιά σου το Κούρσα Θανάτου; ❤

Καλησπέρα αρχικά έχω να πω ότι το βιβλίο σου είναι πραγματικά σοκαριστικό εύχομαι κάποια στιγμή πραγματικά να το έχω στην βιβλιοθήκη μου γράφεις πραγματικά καταπληκτικά δεν έχω λόγια ήθελα να σε ρωτήσω κάτι γτ έσβησε στο κούρσα θανάτου 

Λόγω ημέρας, είπα κι εγώ να γίνω λίγο ρομαντική.
          
          Λοιπόν, ακούστε με λίγο, μανάρια μου. Οι πανελλήνιες δεν είναι το τέλος του κόσμου. Δεν είναι καν το τέλος της ζωής σας. Είναι μερικές εξετάσεις. Δύσκολες; Ναι. Ψυχοφθόρες; Άπειρα. Άδικες καμιά φορά; Επίσης ναι. Αλλά δεν είναι αυτές που καθορίζουν την αξία σας σαν ανθρώπους. Δεν μετριέται η εξυπνάδα, η καλοσύνη, η δύναμη ή το μέλλον σας μέσα σε δεκαέξι κόλλες χαρτί και τρεις ώρες άγχους.
          
          Κι αν περάσετε, μπράβο σας. Αν δεν περάσετε, δεν τελείωσε τίποτα. Θα ξαναπροσπαθήσετε. Και αν χρειαστεί να ξαναδώσετε δεύτερη χρονιά, δεν σημαίνει ότι αποτύχατε, σημαίνει ότι βρήκατε το κουράγιο να σταθείτε όρθιοι ενώ ήσασταν διαλυμένοι. Κι αυτό θέλει αρχίδια. Συγγνώμη κιόλας, αλλά θέλει.
          
          Και τώρα θα περιαυτολογήσω λίγο, γιατί πέρασαν δύο χρόνια κι ακόμα κουβαλάω πάνω μου το άγχος εκείνης της περιόδου. Κρίσεις πανικού, αϋπνίες, ταχυκαρδίες, το μόνιμο σφίξιμο στο στήθος λες και κάποιος σου πατάει την καρδιά με το πόδι του. Κι όμως, θέλω να πω ένα τεράστιο μπράβο στη δεκαοχτάχρονη Έλλη που δεν τα παράτησε.
          
          Στην Έλλη που κοιμόταν στις τρεις τα ξημερώματα με το βιβλίο των αρχαίων ανοιχτό πάνω της.
          Στην Έλλη που την πρώτη μέρα της άλλαξαν τετράδιο γιατί από το άγχος ούτε το όνομα των γονιών της δεν έγραψε σωστά.
          Στην Έλλη που έλεγε κάθε μέρα «δεν έχω διαβάσει τίποτα» ενώ ακόμα και σήμερα μπορεί να σου πει το βιβλίο της ιστορίας απέξω.
          Στην Έλλη που διάβαζε λατινικά και σκεφτόταν πως ίσως θα ήταν πιο εύκολο να τα γαμήσει όλα και να φύγει.
          Στην Έλλη που ήταν σίγουρη ότι θα δώσει δεύτερη χρονιά.
          Και, τελικά, στην Έλλη που πέρασε στην πρώτη της επιλογή όχι επειδή ήταν ατρόμητη, αλλά επειδή είχε κουραστεί τόσο πολύ που δεν άντεχε να εγκαταλείψει τον ίδιο της τον κόπο.
          
          Σε ευχαριστώ. Γιατί η σχεδόν 21χρονη Έλλη του τώρα δεν θα είχε το κουράγιο να περάσει ξανά όσα πέρασες εσύ.

Πάει κι αυτό… νιώθω κενή αυτή τη στιγμή, μα ταυτόχρονα γεμάτη αγάπη. Δεν μπορώ να πιστέψω πως ένα βιβλίο που έγραφα για έναν ολόκληρο χρόνο, έφτασε στο τέλος του. 
          
          Θα τα ξαναπούμε(;) 
          
          https://www.wattpad.com/1626358339?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading&wp_uname=en-lefkw

Αφιερωμένο στη λουλουδένια μου ❤️ @Roze_17 το ‘πα και το έκανα. 
          
          https://www.wattpad.com/1626357808?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading&wp_uname=en-lefkw

Τελική ευθεία λουλουδένιες. Ακόμη κλαίω με το τέλος, μη μου μιλήσει κανείς για τουλάχιστον πέντε εργάσιμες.
          
          https://www.wattpad.com/1628467973?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=share_writing&wp_page=create_writer&wp_uname=en-lefkw

Girrllll πάλι καλά που είδα το στορυ σου γιατί δεν μου ήρθε ειδοποίηση 

Μετά το τελευταίο εγκεφαλικό, νομίζω το δικαιούστε. 
          
          https://www.wattpad.com/1626357729?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading&wp_uname=en-lefkw

Στη @belle-ishere το χρωστάτε, να ξέρετε. 
          
          https://www.wattpad.com/1629261767?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading&wp_uname=en-lefkw