Kelimeler kıyafetsiz kalır çoğu zaman. 
Boğazında düğüm düğüm olur sözcükler. 
Çok şey söylemek istersin karşındaki adama. 
Haykırmak, Bağırmak ve bazen Küfretmek... dolar taşar öfken.. 
ama tek kelime söze dökülür; "GİTME"...
İşe yaramayan o boş kelime. Peki onca sözcük, cümleler.. Onlar nereye kaybolur o anda?
Hepsi kalbe doğru yol alır. Birikir sabırla. 
Ve sonra, bir gün kalem gelir ele. 
Öylece, anlamadan başlar tane tane içini dökmeye insan.
İşte böyledir kalemle yüreğin aşkı. 
Çok beklerler ama kavuşmaları her zaman huzur verir.
Huzurun sizleri bulması dileğiyle...
  
                                MERYEM BÜŞRA USTA (: