Piszę to, czego nie potrafię powiedzieć na głos.
Między wersami chowam emocje, które szepcze dusza. Każdy "szept" ma swój czas i miejsce.
Jeden rodzi się o poranku - spokojny, cichy, pełen światła.
Drugi ukrywa się między wersami - tam, gdzie słowa nie zawsze są wypowiedziane do końca.

Tworzę, bo czuję.
Piszę, bo inaczej nie umiem nazwać tego, co noszę w sercu.

"Szept poranka" i "Szept między wersami"
to nie tylko tytuły
to fragmenty mnie.

A jeśli ktoś zatrzyma się tu na chwilę,
i odnajdzie w tych słowach choć kawałek siebie...
to znaczy, że warto było pisać dalej💫