Osamu:
Ben,
Üzgünüm...
Bu kadar iğrençleşeceğini tahmin etmemiştim,
Ne istiyorsun?
Suna:
Heh şöyle, düzgünce konuşalım🥺
Suna:
Mesela bana kendini açmakla başlayabilirsin 🥺
Osamu:
Ne
Suna:
Ne? Neden yaptığını merak ediyorum
Osamu:
Zevk için.
Suna:
nE
Osamu:
Ne? Olamaz mı
Suna:
Ih,
Pekii
Osamu dolan gözlerini silip dudaklarını bastırdı,
Nasıl "ailemden ayrı yaşıyorum, beni istemiyorlar" diyebilirdi ki Atsumu hariç kimsesi yoktu, atsumu'dan da yardım istemiyordu. Asla da istemeyecekti
Suna:
Zevk için yapılacak daha güzel şeyler yok mu?
Osamu:
Nereden bileyim?
Suna:
Mesela birine aşık olsan ne yapacaksın
Osamu:
Aşık olmadığımı nereden çıkardın ki,
Ayrıca olsam ne olmuş yani? Hayat devam ediyor
"Siktir, hayır"
Suna koşarak Satoriye mesajı gösterdi
"Ne yapacaksın"
"Devam edeceğim tabiki daha pes etmedim"
Tekrar odaya dönmesi ile yazmaya başladı
Suna:
Ailen bir şey demiyor mu
Görüldü.
Suna:
Sonra gelip ağlama, sorularıma cevap ver
Osamu:
Suna
Sen gerçekten beni sevdiğine emin misin?
Çünkü daha çok nefret ediyor gibisin
Suna bir süre verecek bir cevap aradı
Bir anlığına düşündü, ilk defa içten bir şey yazmak istedi. Düşünüp durdu, sahi? En son ne için bu kadar düşünmüştü
Suna:
Eğer en başta benki kendinden uzaklaştırmaya çalışmasan böyle bir şey yapmazdım bile, seni seven insanlara böyle mi davranırsın hep osamu? Hiç beni de kırdığın aklına gelmiş miydi?
Osamu:
Hala diyorum, uzak dur benden
Suna:
Yarın öğlen sınıfta bekle beni, yemeğimi seninle yemek istiyorum
Osamu:
Hayır
Yapma
Suna:
:((
Malesef yaptım bile sayabilirsin ;)
|Ertesi gün
"Osamu"
Elleri ceplerinde umursamazca kendisine bakan çocuk herkesin Osamu'ya bakmasını sağlarken osamu ise yerin dibine girmek istiyordu, normalde herkesten sonra çıkardı üstelik Suna'nın geleceğini gerçekten hiç sanmıyordu.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Jenny
Fanfic"─Yüzyıllardır iyileşmeyen yaralarım, yüzyıllık dostlarımdan kalma. Şimdi kime güveneceğim?" ||Suna, girdiği bir iddia sonucu osamuyu kendisine aşık etmeye çalışır. Ana shipe bağlı bir fic değil daha çok diyaloglar olarak düşünün
