𝐇𝐨𝐫𝐫𝐨𝐫 𝐂𝐨𝐥𝐥𝐞𝐜𝐭𝐢𝐨𝐧𝐬 (𝐔𝐍/𝐙𝐆)

Late Regret

Unicode

(ကြည့်ခဲ့ဖူးသော silent horrorအတို
လေးတစ်ပုဒ်အား မှီငြမ်းရေးသားထားသည်)

ရှိုက်ထုတ်လိုက်တဲ့ ဆေးလိပ်ငွေ့တွေက
မကျဥ်းမကျယ်အခန်းမှောင်မှောင်ထဲ
ပစ်စလက်ခတ် လွင့်ပျံသွားသည်။

အလင်းရောင်အလုံအလောက်မရှိပေမဲ့
ဤအခန်းငယ်က Smith အတွက်တော့
အသင့်တော်ဆုံး အလုပ်ခန်းဖြစ်၏။

Smithက ခွဲစိတ်ဆရာဝန်တစ်ယောက်။
မှားယွင်းခွဲစိတ်ခဲ့မှုကြောင့် လူနာတစ်ယောက်ကိုဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး အမှုရင်ဆိုင်ခဲ့ရ
သည့်အပြင် careerကိုပါထိခိုက်ခဲ့ရသည့် Smithက ယခုအချိန်မှာ ဆရာဝန်ဆိုတဲ့ အလုပ်ထက် ဝင်ငွေများစွာသာတဲ့အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ရင်း မိန်းမနဲ့သားလေးကိုထောက်ပံ့နေသည်။

"Smith..ဒီမှာ"

ပလက်စတစ်အိတ်ထုတ်တစ်ထုတ်ကို
ထမ်းရင်း ဝင်လာတာက Lukeဆိုသူ။

Smithက ဖွာလက်စ စီးကရက်ကို ခဲရင်းသူ့အရှေ့က စင်ပေါ်ကို Lukeတင်လိုက်တဲ့ အိတ်အမည်းဆီ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။

"သေပြီးသားလား"

Smithရဲ့ အမေးစကားကို Lukeက ပြုံး
စိစိနှင့် ပြန်​ဖြေ၏။

"No မေ့ဆေးအုပ်ထားတာ..ကိုယ်ပေါ်ကဟာတွေအကုန်ရှင်းထားတယ်..မသေသေးဘူး လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်လေး..
၈နှစ် ၉နှစ်လောက်ရှိမယ်..ကျန်းမာတဲ့ပုံ
ပဲ"

"အော်..okလေ"

Lukeထွက်သွားပြီးနောက် Smithက ဘေးခုံပေါ်က phကိုလှမ်းယူရင်းနံပါတ်တစ်ခုကိုရိုက်ကာ phခေါ်လိုက်သည်။

"Hello..ခင်ဗျားလိုချင်တဲ့ အသည်းနဲ့
ကျောက်ကပ်တစ်စုံရမယ်..လာယူလိုက်"

ဟုတ်သည်။Smithက ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါမှောင်ခိုေရာင်းသူဖြစ်သည်။သူတစ​်ယောက်ထဲကိုသာ မှီခိုနေရသည့် ဇနီးသည်နှင့် သားငယ်အတွက် လုံလောက်
သည်ထက်ပိုသော ဝင်ငွေပမာဏကို သူ
ထောက်ပံ့ပေးနေနိုင်သည့် ဤအလုပ်ကို
သူလုပ်လာသည်မှာ ၂နှစ်နီးပါးရှိပေပြီ။
အိမ်သူဖြစ်သူကတော့ မိမိအမျိုးသားက တရားမဝင်အလုပ် လုပ်နေသည်ကို မသိရှာပေ။

phချပြီးပြီးချင်း Smithတစ်ယောက် မိမိရဲ့ အလုပ်ကို စရတော့သည်။