Alpha I k.nj centric // TŁUMACZENIE

|7|

Wypadek, który był ściśle związany z alfą został szybko zapomniany przez Namjoona, gdyż ten wolał nie pamiętać smutnych rzeczy. A zwłaszcza tych o członkach swojego stada. Co prawda nadal nie rozmawiał z Jeonggukiem (nawet jak byli w tym samym pomieszczeniu) jednak nie rozpamiętywał tego, co się przydarzyło. 

W tej chwili Namjoon był w studio. Siedział tam od około trzech godzin nadal nie mogąc znaleźć odpowiedniego podkładu muzycznego do nadchodzącego albumu. Sfrustrowane ciche westchnięcie opuściło jego usta gdy zdał sobie sprawę z tego, że utknął w martwym punkcie. 

Jego zapach cynamonu mieszał się z zapachem stresu. Wtem jeden z alf wszedł do pomieszczenia. 

"Namjoon-ah, wszystko w porządku?"

Wspomniany mężczyzna wstał ze swojego obrotowego krzesła i otworzył drzwi, gdzie zobaczył zaniepokojonego Hoseoka. 
"Tak hyung, wszystko jest dobrze" Potarł kark po czym usiadł z powrotem na krześle. 

Hoseok potarł szyję omegi, po czym ją pocałował, jednak młodszy nie zareagował tak jak zazwyczaj, gdy ktoś tak robił. Teraz tylko patrzył się na ekran ze stoickim spokojem. 

"Coś nie tak kochanie?"

Myśli Namjoona powędrowały do wydarzeń z poprzednich dni, kiedy alfa Jeongguk powiedział mu, dlaczego nie może być taką dobrą omegą jak np. Jimin. Dlaczego musi zawsze każdemu przeszkadzać?

Westchnął, po czym popatrzył się w stronę Hoseoka który stał za nim. 
"Czy jestem złym omegą? Nie jestem tak dobry jak Jimin. Już nawet Tae, który jest betą byłby lepszą omegą dla was"

Alfa potrząsnął jedynie głową. Podprowadził Namjoona koło sofy, po czym sam na niej usiadł i pociągnął młodszego tak, by ułożył się wygodnie na jego kolanach. Jednak od razu po tym jak to się stało młodszy pisnął. 

"Alfa, jestem na to za ciężki" Spojrzał się na swoje buty. 

Hoseok zaśmiał się cicho po czym złapał omegę za rękę. "Nie, nie jesteś. Mogę cię podnieść jedną ręką." Podciągnął go wyżej po czym objął go ramionami. 

"Alfa, przestań, przecież nie jestem ślepy i widzę, że..." Słowa Namjoona zostały przerwane przez Hoseoka. Ten go niespodziewanie pocałował. Kilka sekund później cofnął głowę.

"Nie lubię gdy mówisz tak o sobie. Przecież wiesz, że jesteś moją ulubioną omegą."

Namjoon wyglądał na zaskoczonego po czym gwałtownie potrząsnął głową. 
"Alfa, nie mów tak, bo to rani Jimina, plus twoje kłamstwa ranią też mnie" Spojrzał na swoje dłonie, które teraz trzymał Hoseok.

"Nie kłamię, i tak, jesteś moją ulubioną omegą. Jesteś ulubieńcem wszystkich, nawet samego Jimina." Hoseok przybliżył nos do gruczołów zapachowych Namjoona. Jego ręce powędrowały w górę a tam powitały go wystające żebra.
"Kochanie, dlaczego jesteś taki chudy?"

Namjoon był zaskoczony i powoli potrząsnął głową. "Nie wiem o czym ty mówisz, Alfo" 

Zanim jednak Namjoon zdążył odsunąć ręce Hoseoka, ten podwinął jego koszulkę, ukazując jego wystające kości.

"Dlaczego to robisz, Namjoonnie?" Alfa położył młodszego na kanapie samemu stając na przeciw niemu. W jego sercu tliły się mieszane uczucia smutku, zmartwienia i złości. 

Namjoon był teraz bardzo przerażony. Jego zapach ponownie zmieszał się ze stresem. Nie chciał, by jego alfa zaczął go nienawidzić, ponieważ wygląda bardziej ochydnie niż wcześniej. Po jego policzku poleciała jedna słona łza a za nią kolejne. 

Hoseok wziął głęboki wdech. Obwiniał się o to, że omega przez niego płacze. 
"Kochanie, nadal cię będę kochać, nieważne czy będziesz grubszy czy chudzy" Przykucnął przy nim po czym go pocałował w policzek "Kocham, cię, Kochanie" 

Minęło około pięć minut zanim młodszy się uspokoił. W ciągu tych pięciu minut starszy ciągle szeptał do uszka Namjoona słodkie rzeczy oraz to, że nie przestaine go kochać. 

"Potrzebujesz pomocy w piosence?" Zapytał Hoseok a na swoje pytanie otrzymał odpowiedź w postaci skinięcia głową. 
" Okej, to skończymy to a później pódziemy się przytulić. Brzmi jak dobry plan"

Usiadł na krześle razem z Namjoonem na kolanach. Przed rozpoczęciem pracy Hoseok powiedział, że po skończeniu chciałby wpaść do restauracji.