Finders, Keepers

39

Nakagat ko ang pang-ibabang labi ko nang makita ang itsura ko sa salaming nasa harapan. Namumula nga ang balat ko kagaya nang sinabi nila. Medyo magulo rin ang buhok ko, marahil sa pagsasayaw kanina.

I indeed look drunk and a whole lot of a mess.

Can I face him looking like this? Of course! Damn, why do I even care what I should look like to him?

I shrugged by my thoughts.

Tumunog ang cellphone ko na naka-lapag sa lababo ng comfort room. Tinaas ko 'yon at binasa muna sa lock screen kung ano at sino ang nagmessage bago iyon buksan. It's a message from Calian.

"I'm waiting." Pagsasaboses ko sa message niya.

Binaba ko ang cellphone at inayos ang sarili. I let down my hair that was tied in a messy bun and let it tousle above my chest, then I combed it using my hand before fixing my shirt next. Buti na lang at Biyernes kaya puwedeng mag-civilian ang mga estudyante.

I immediately left the comfort room after I got satisfied with my look.

The man in his white long sleeves folded until his elbow greeted me when I came out of the comfort room. Unconsciously, I casted my gaze into his sculpture, only to be taken aback by his appearance.

Aside from the fact that he looks formal with his long sleeves, him wearing slacks and leather oxford shoes really made a thing. Nakalagay ang kaniyang mga kamay sa bulsa ng pantalon habang tinitignan ang lahat nang lumalabas sa comfort room. Mukhang kagagaling niya lang sa isang formal event at bigla na lang nahila papunta rito sa bar dahil sa ayos niya.

Pumikit muna ako ng ilang segundo para ayusin ang nararamdaman kong kaba nang tumambad sa akin ang mukha niya pagkadilat ko.

"Hey, are you okay? Nahihilo ka ba?"

The gentleness and warmth of his voice enveloped my ears when he spoke. He, then, held my elbow to make sure. The difference of his tan complexion to my ivory skin was very evident when he held my arms while asking me that question.

Naramdaman niya atang nasa mga kamay niyang nakahawak sa braso ko ang atensyon ko kaya tinanggal niya rin 'yon doon.

"I-I'm okay. " Sagot ko habang pilit iniiwasan ang tingin niya, nahihiya dahil sa binigay kong reaksyon.

Umatras ako nang makita ang papalapit na mga babae sa puwesto namin. Napansin niya 'yon kaya muli niya akong hinawakan sa braso at itinabi sa gilid.

Mabilis niyang pinulupot ang malalaking braso sa akin nang magtulakan ang mga babae papasok sa comfort room, now slightly hugging me.

His smell filled my nostrils when he made that move. It's not the usual smell of man's perfume―naiiwan ang amoy niyon pero hindi masakit sa ilong.

"Okay na." Anunsyo niya at agad akong pinakawalan.

"L-Let's go to our table, shall we?" Aya ko na agad na siyang nilagpasan, hoping that I don't look stupid with the actions I'm showing him.

Naramdaman kong sumunod siya at nanatili sa likuran ko habang papunta sa lamesa namin ng mga kaibigan ko kung saan ang ingay nilang sumasabay sa music ng bar ang siyang bumungad sa amin.

"Bagay kayo." May pang-aasar sa tono ni Sorin nang sabihin 'yon pero hindi ko na pinansin. I acted like I didn't hear it at all.

I, then, fixated my gaze on my friends to hopefully introduce Calian, but Blyana and Ayla were already in front of us, extending their hands for a shake.