Chapter 29: Hillarie's Dead

1.4K 11 1
                                        

Lakas ng loob akong nag impake at dali daling umalis ng resort,
sa ngayon ito nalang ang tanging paraan para makatakas ako.

Sumilip ako kung may tao sa labas,actually it's 7:30 pa ng gabi,kaya ineexpect kong maraming tao pa sa labas.

Hindi nga ako nagkamali,gusto kong dumaan sa may pool kaso nandon si Boss.
Iniwan ko muna ang mga gamit ko lumapit kina boss at nag sindi ng sigarilyo.

Umalis sila kaya dali dali kong kinuha ang mga gamit ko,nakita kong may papuntang cr kaya inintay ko nalang itong makapasok.
Hanggang sa lumagpas na ako sa may pool,nandito ako ngayon sa may baybayin dito ko naisipang dumaan dahil para sa akin ito ang pinaka mabilis na daanan.

Tinago ko muna ang aking bag kung saan di makita.
Nag-antay ako ng tatlong minuto kung sino ang pupunta dito,pero wala naman dali dali akong tumakas papalabas ng resort at sa wakas nakalabas narin.
Ang problema ko nalang ngayon ang guard sa may subdivision hindi kasi yun basta basta nagpapalabas lalo na kapag walang pahintulot ni boss.

Nandito ako ngayon sa gilid ng kalsada at nag-antay kung sinong dadaan.

Sa malayuan nakita kung sasakyan ni boss ay papunta kung saan ako.

Dali-dali akong nagtago kung saan di niya ako makikita.
Hindi nga ako nagkamali,huminto sila kung saan ako tumayo kanina at heto kinakabahan ako.

"Boss dito lang yun kanina." sabi ng driver

Nakita kong napapailing si boss,at sa pag smirk napalingon siya kung saan ako nagkatago.

Nanlaki ang aking mata,Kinakabahan ako ng sobra.
Naisip ko kung tama bang ipakita ko nalang ang sarili ko sa kanya o hindi?

Nakita kung lumalapit si boss kung saan ako naroroon.

"Boss ayon pala yung bag!" rinig kong sabi ng Driver

Nakita kong napalingon si boss sa kanya,pero hindi parin siya umaalis sa pwesto niya ngayon.

Hindi na ako makahinga sa sobrang kaba

"Sige kunin mo!" mahinahong utos ni boss sa driver.

Nakita kong kumuha si boss ng baril

WAG NAMAN SANA PLEASE,BOSS UMALIS KANA PARANG AWA MO NA.....

nakita kong lumakad siya papalayo at tama nga yung hinala ko, pinaputukun niya ko ng baril.
buti nalang hindi ako natamaan.
Hindi parin ako gumalaw at pinipigalan ko parin ang sarili kong gumawa ng ingay.

"Tara na.." sabi niya.

Sa wakas ay umalis narin sila,hinayaan ko munang lumayo ang kanilang sasakyan bago ako umalis sa aking pwesto.

Sa wakas ay nakahinga na rin ng malalim.

"Ho!" sabi ko ng malakas sabay hinga ng malalim.

Nakita kung may sasakyang dumaan pinara ko ito.

Huminto ako at binuksan ko,sa pagpasok ko hindi ko inexpect ang nakasakay.

Nanlaki aking mata nang makita siya,nag smirk siya at umiiling iling pa,pinapasok na niya ko sa loob.

"Di ko 'to sasabihin kay boss." Sabi ni leo na naka pang demonyo ang ngiti.

"lika na dito,ako bahala.."

May tiwala ako kay Leo kaya sumakay na 'ko.

Nalusutan namin ang guard sa may subdivision buti nalang kasama ko si Leo.
Dumating kami sa bahay at dali dali akong pumasok,
Nakita ko ang kabaong ni Mom nandoon din si Sabrina nakatitig,lumapit ako.

"Mom..." sambit ko habang umiiyak.

"Mom..I'm sorry......'di ko sinasadya iwan kayo...mom...."
Gusto kong pigilan ang aking luha pero di ko mapigilan.

Sinisisi ko ang aking sarili kung bakit nangyari 'to.
Sana hindi nalang ako umalis nang bahay sana hindi mangyayari 'to.

Kung binalewala ko nalang ang galit ko sa pamilya ko hindi mangyayari 'to.

Sana ako nalang ang namatay,total napakapasaway kong anak,bakit si Mom pa?

Biglang may humawak sa aking balikat,humarap ako at sinuntok ako ni Dad.

"Dad tama na.." awat ni Sabrina

"Wala kang silbi! Sana hindi nalang kita naging anak!"Sigaw ni Dad sa akin.

Si Sabrina patuloy parin ang pag awat kay Dad.

Umiiling iling si Dad,akma pa sana niya akong suntukin ng pinigilan ito ni Sabrina.Lumabas siya.

Ako ngayon nandito sa harapan ng kabaong ni Mom at hindi makapaniwala na patay na ang aking Mom.

Wala na akong ina,wala na akong matatawag na mama at mom lahat ng ito ay kasalanan ko.

Hindi ko mapigilang sisihin ang aking sarili,Umupo ako sa harap at nilapitan ako ni Leo.

"Ok lang yan par..lahat naman tayo ay dadaan jan,nauna lang ang yung ina..makakaya mo yan par,makakaya niyo 'to." mahinahong sabi ni Leo tapos tinapik niya ang aking balikat ng mahina at inakbayan niya ko.

Pinahiga niya ko sa may balikat niya,
Tumingin ako sa litrato ni Mom at mga ala ala sa aking isipan ay nagbalik.

"Mom tama ba'to? tanong ko sa kanya ng hindi ako sigurado sa sagot ko.

Ngumiti siya at ginulo gulo ang aking buhok.

"Ang very good naman nang baby ko..."sabi niya habang nakangiti.
Lumapit siya sakin at inayos ako ng upo.

"Alam mo anak ang swerte swerte ko sayo...oh,tingnan mo,matalino,mabait,gwapo.Saan ka pa...alam mo anak ito lang masasabi ko sayo...Mahal na mahal kita.."

Hindi ko mapigilang maluha ng husto.

Naalala ko rin ang araw na sobrang saya niya ng malaman niyang may anak na kami ni Sassy.

"Wow! Is this for real? you're pregnant?" tanong ni Mom kay Sassy habang nakangiti and Mom was so very surprise and happy.

"Yes po tita." tango naman ni Sassy kay Mom habang nakangiti.

"Well...congrats! also sayo rin Craige Congrats! you're a Daddy na." sabi ni Mom kay Sassy at sa Akin.

Hindi ko mapigilang magbalik tanaw sa ala-ala namin ni Mom ng magkasama.

"You are already gone Mom...I love you so much..."mahina kong sabi habang tumutulo ang aking luha.
Habang yung ulo ko ay nasa balikat parin ni Leo.

The Untold StoryMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon