The Untold Story

Chapter 18:Kapit pa o bitaw na?

Sassy P.O.V

Mga ilang araw din akong nanatili sa hospital at sa pagkalabas ko bumalik sa normal ang lahat.
Craige explained everything pero mas minabuti ko munang taposin ang pagmamahalan naming dalawa dahil nahihirapan ako.

"Sassy,please huwag mo namang gawin 'to oh."pagmamakaawa niya sa akin.

Labag man sa kalooban ko pero kailangan kong gawin ito.
Para din iyon sa akin dahil ayaw ko ng masaktan pa.

Pinipigilan ko ang pagbagsak nang aking luha dahil ayokong makita niyang nasasaktan ako,ayokong umiiyak sa harapan niya.

"Sorry Craige,pero sa tingin ko ito lang ang tanging paraan para makalimutan ang nangyari,after all ako lang din naman ang masasaktan kung hahayaan ko ito,sorry, I have to leave!" pagkatapos ko iyong sabihin ay tumalikod na ako sa kanya.

"Babe naman,please!" rinig kong sabi niya,dahilan kung bakit napahinto ako ng ilang segundo at nagbuntong hininga pagkatapos ay umalis na.

Habang lumalakad papalayo sa kanya hindi ko mapigilang mapaluha at hindi ko mapigilan yung sakit na aking nararamdaman.

"I'm sorry craige," sabi ko sa aking isipan sabay ng pagbuhos ng aking luha.

"Okay lang po kayo ma'am?" tanong ng driver ko at tumango nalang ako sa kanya,pinahiran ang luha at ngumiti.

Simula kasi noong muntikan na akong magahasa ay nag hire na  ako ng katulong at ng driver kasi hindi ako marunong mag drive sa sarili kong kotseng regalo nina mom and dad.

***

Nandito ako ngayon sa bahay at hindi ko alam kung ano ang gagawin ko,
Wala na ang anak ko at iyong taong mahal ko ay niloko ako,
Ano pa ba ang halaga ko?

Nandito ako sa kwarto at minabuting magpahinga pero patuloy parin na bumabagabag sa isipan ko si craige.
Iyong mga ala-ala naming dalawa at yung gabi na nakita ko silang nagkantutan ni Sabrina.

Lumipas ang mga araw at ganoon parin ang nangyayari sa akin.
Medyo naninibago rin ako sa mga araw na wala si Craige dito sa bahay iyong kulit niya at iyong asaran namin ay namimis ko.

Hindi ko mapigilang mapaluha dahil sa mga ala-alang nagbalik kaya kumuha ako ng canned beer sa ref at nilagok ang mga ito.
Hanggang sa ako'y nalasing at kinakausap ang sarili na parang tanga.

"Yang mga lalaking 'yan,magaling lang 'yan sa umpisa at kapag nakuha na nila ang gusto nila wala na! tapos na! " sabi ko habang lasing.

"Sige lang,magpakasaya kayo mga putang ina niyo mga manloloko!" pagpapatuloy ko sa aking sinabi at ibinato ang canned beer.

balak sanang lumapit ng katulong pero binara ko na ito.

"hayaan mo na yan," sabi ko sa kanya na lasing.

I've been frustrated for so long and just what I've expected dumating ito ka mom and mom scolded me.

"Diba anong sabi ko? guguluhin lang nang lalaking yan ang buhay mo.
Diba sabi ko naman sayo sumama ka na dito sa states-"

"Eh,mom ayoko nga, kahit marami akong problema dito kakayanin ko ito."

"Iyan ka na naman eh,basta kung makaka lugar ako pupunta akong pinas at kukunin ka and wether you like it or not sasama ka."

"Eh mom-"
Dedepensahan ko pa sana ang aking sarili ng pinatay na niya ang call.

Kung ano ang gusto ni mom iyon ang masusunod at wala na akong magagawa dahil mom ko siya and i can't blame her kung ano ang gusto niya dahil makakabuti rin naman ito sa akin.
Pero ayokong sumama sa states wala akong kakilala roon at kapag doon ako wala rin akong kasama sa bahay dahil sila mom busy sa work.

"Ma'am may nagpapabigay po," sabi ng aking katulong na iniabot ang boquet ng bulaklak.

"Kanino galing?" kunot noo kong tanong sa kanya.

"Hindi niya po sinabi ang pangalan niya pero sabi niya magkakakilala raw po kayo at ito pa po ma'am."

Iniabot niya sa akin ang sulat,
Kinuha ko ito at binuksan.

"I'M SORRY  -CRAIGE " nakalagay sa sulat.

"hmm..yaya pakitapon nalang po ito sa labas at huwag na po kayong ulit tatanggap ng mga kung ano-anong bagay mula sa kanya."
Iniabot ko sa kanya ang mga bagay na ibinigay ni Craige sa akin at ipinatapon ito.

"Bakit po?" kuryuso niyang tanong sa akin.

"Basta,It's none of your business,itapon mo na yan."

"Ok po ma'am."

simula sa araw na iyon palagi pa ring pumupunta si Craige sa bahay at patuloy ko pa rin siyang iniiwasan at ang mga bagay na ibinibigay niya ay aking tinatapon,kagaya nalang ng Chocolate,teddy bear, and flowers.
Ayoko ng buksan pa ang puso ko sa kanya,
Dahil sinaktan na niya ako at wala ng rason para kumapit pa.
Syempre hindi ako marupok!
Marami pang mas better sa kanya dito sa mundo at hindi lang siya ang lalaking gwapo,matangkad,at attractive sa mundo,
kaya no no to comeback 'cause I'm not marupok.