Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
#unicode
အရက်ပုလင်းကို ကိုင်ကာ ခြေလှမ်းက ယိုင်နေတဲ့ ထိုအကိုကြီးကို ကြည့်ရတာ အဝတ်စားကောင်းတွေ ဝတ်ထားပေမယ့်လည်း သာမာန်ရပ်ကွက်ထဲက အရက်သမားတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။
မိုးရေထဲ ဘယ်မှသွားစရာမရှိတဲ့ လွန်း အတွက်တော့ ဒီကိစ္စက သိပ်ပီးအထူးအဆန်းမဟုတ်! အတွင်းခံတစ်ထည်နဲ့သာ ဆိုင်ရှေ့မှာနေနေရသော်လည်း နောက်တစ်နာရီ နှစ်နာရီလောက်နေရင် ဆိုင်ရှင်ဖြစ်တဲ့ လွန်း ပထွေးက စိတ်ပြေသွားရင်တော့ လွန်းဆိုင်ထဲ ပြန်ဝင်ခွင့်ရမည်ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်ကို လွန်း စောင့်ရမှာ သိသည်။ ဒီနေ့မှ ဘာလို့ မိုးက အရမ်းသည်းနေရတာလဲ! တုန်ခိုက်အောင် ချမ်းနေမိသည်။ ဒါပေမယ့် လွန်း မိုးသည်းတဲ့ဒဏ်ကို ခံတုပီး အချိန်အနည်းငယ်ကြာအောင် အားတင်းနိုင်ဖို့လိုသည်။
တစ်ခါတစ်လေ လွန်း ဒီဆိုင်ကနေ ထွက်ပြေးချင်သည်။ သူ့ကို နှင်ထုတ်တိုင်း သူ ဒီဆိုင်နဲ့ အဝေးဆုံးကို ထွက်ပြေးသွားချင်ပေမယ့်လည်း ရစ်တွယ်နေသော တစ်ချို့အရာတွေကြောင့် အကွာဝေးအနည်းငယ်လောက်သာ ပြေးနိုင်သည်။ လွန်းမှာ သွားစရာနေရာမရှိ! အိပ်စရာနေရာမရှိ! ဘယ်သွားရမယ်မသိ! ထိုသို့စဥ်းစားလိုက်ပီးတိုငိး ဆိုင်ကထွက်ပြေးမည့် လွန်းရဲ့ အကြံက ရေစုန်သာမျောသွားရသည်။ ဒီလိုနဲ့ သူ ဆိုင်ရှေ့သာ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ပီးရင် ပထွေးရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပီး တောင်းပန်လိုက်ရင်တော့ သူ့ဘဝပြန်အဆင်ပြေသွားသည်။ သူ့ကို နှိပ်စက်တယ်ဆိုပေမယ့် ဒီမှာနေမှ သူ့အတွက် စားစရာအချိန်မှန်ရမည်။ အိပ်စရာနေရာရမည်။
"ဟူး! ချမ်းတယ် ချမ်းတယ်" ဟု နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ ညည်းနေမိသည်။
