Undeniable Feelings (Umbrella Series #1) COMPLETED

15

"Kamusta ka naman iha? Sa ilang taon na nakalipas ang dami ng nagbago sa'yo. Mas pumayat ka ata at mukhang hindi maganda ang kalusugan mo," sabi ni Lolo Fabian matapos nitong uminom ng tubig.

Tanging pilit na ngiti ang binigay ko dahil wala naman akong dapat sabihin sa kanya kahit pa naging close kami noon.

"May bago ka ng boyfriend?" mataray na tanong ni Cassey, isa sa mga pinsan ni Fabius na kasing edad lamang namin.

Kung tutuusin, mula't sapul hindi niya ako gusto dahil mas gusto niya si Althea para sa kuya niya raw. Sabi niya kasi ang pangit ko raw kaya nagtataka siya kung bakit ako pa ang pinili.

Ano namang pakialam ko, edi magsama sila.

"Cass..." nagbabantang tawag sa kanya ni Fabius. Pinunasan ko ang aking bibig gamit ng table napkin saka siya sinagot.

"Boyfriend? Sakit lang 'yan sa ulo at nakakamatay," nanunuya kong sagot na ikinatahimik ng mga kasama namin sa mesa kasama na si Lolo Fabian.

Buti na lang at wala pa ang magulang nitong si Fabius dahil hindi ko pa sila kayang kaharapin. Sadyang may napadpad lang na bangaw dito na kasama naming tatlo.

She smirked. "Kung ganun naman pala bakit ka nandito? You can just say no pero sumama ka pa rin, hindi ba parang umaasa kang babalikan ka pa?"

"Ah... ako pa talaga ang sinabihan mo niyan?" agad kong sagot bago tignan si Fabius. "Bakit hindi mo sabihan ang pinsan mo? Masyado silang nangingialam ng buhay ko."

Bastos na kung bastos sa harapan ng Lolo nila pero hindi na ako ang Xiomara dati na lulunukin na lang lahat ng aking naririnig at ipagsasawalang bahala.

"Hindi naman siya lalapit sa'yo kung hindi ka nagbibigay ng--"

"Shut up Cassey!" galit na pigil ni Fabius sa pinsan nito. Paumanhing tingin naman ang binigay sa'kin ni Lolo Fabian pero tanging pagtayo ang naging sagot ko sa kanila.

Yumuko ako't tinignan ang lolo nila. "Salamat po sa pag-iimbita sa'kin kahit na ilang taon na ang nakalipas, mauuna na po ako."

"Pero..." Hindi na tinapos pa ni Lolo Fabian ang sasabihin sana nito dahil sa mabilis kong pagtalikod. Ramdam ko ang galit at inis sa nangyaring ito ngayon ngunit wala akong magawa kundi ang piliing manahimik.

Kung tutuusin dapat hindi ko na pinatulan si Cassey lalo na't mula pa noon alam ko ng masama ang ugali niya. Sadyang hindi ko lang mapigilang ipagtanggol ang sarili ko lalo na't wala naman siyang alam sa pinagdaanan ko at nangyayari ngayon.

"Mara!" tawag ni Fabius ng aking pangalan. Nakisabay ito sa paglalakad hanggang marating namin ang gate ng malaki at malawak nilang bahay.

"Bumalik ka na sa loob... gusto kong mapag-isa." Walang emosyong tingin ang binigay ko rito bago mapagdesisyunang maglakad palabas kahit na alam kong nakasunod siya sa'kin, tahimik na lang akong naglalakad palayo.

Nagbabakasakaling may dumaang taxi para hindi kami mukhang tanga rito na naglalakad, mga feeling nasa music video.

"Mara..." Hindi ko siya pinakinggan.

"Mara!" Malakas na buntong hininga ang aking iniwan ngunit hindi pa rin ako lumingon.

"Mara!" Rinig kong mas malakas na tawag niya ng pangalan ko pero hindi ko siya nilingon at tumingin sa kalangitan.

"Mara!"

"Kainis! Kung sino mang Mara 'yan! Magpatulog ka naman! Nasa village kayo! Marunong kayong mahiya!" sigaw sa isang bahay na nadaanan ko kaya inis na tingin ang pinukol ko kay Fabius.