Twoje słowo. ~ SasuNaru

10.

Przerwałem sobie sam...

Sasuke : ...

Naruto : Jesteś na mnie zły, prawda?

Sasuke : Tak, bardzo zły.

Wtuliłem się jeszcze mocniej...

Sasuke : Przynajmniej masz poczucie winy.

...

* Wibracje telefonu. *

Naruto : Uhm... Wybacz.... Telefon mi dzwoni. Zaraz wracam.

Wyszedłem z łazienki, i odebrałem telefon.

Naruto : Halo?

Dzwonił jakiś nieznajomy numer.

??? : to ty, Naruto?

Naruto : Tak. Kto dzwoni?

??? : To ja, Sakura. Poprosiłam Gaarę o twój numer. Przepraszam, powinnam była ciebie spytać.

Naruto : Aa, cześć Sakura. Nic nie szkodzi, nie miałabyś jak mnie poprosić o numer bo nie wiesz gdzie mieszkam, więc nic się nie stało.

Sakura : Hah. Co tam u ciebie?

Naruto : Wszystko w porządku, a u ciebie?

Sakura : Też wszystko ok, znalazłam sobie podobną pracę, i to jeszcze bliżej mojego domu!

Naruto : Oo, to super.

Udawałem entuzjazm w swoim głosie. Próbowałem udawać że jest ok, mimo że w pobliżu stał Sasuke który prawdopodobnie wszystko słyszał.

Naruto : Wybacz muszę kończyć, oddzwonię do ciebie kiedyś, o ile nie zapomnę. Cześć.

Sakura : Paa!

Rozłączyłem się.

Sasuke : Nie brzmiałeś zbytnio entuzjastycznie.

Spojrzałem do tyłu, i spojrzałem na Sasuke. Jednym ramieniem opierał się o ścianę.

Lekko odskoczyłem gdy usłyszałem jego głos. Trochę się wystraszyłem.

Naruto : Wystraszyłeś mnie!

Zapadła niezręczna cisza.

Naruto : Kimkolwiek są S.M.U., boisz się ich?

Sasuke : Nie.

Objął mnie.

Naruto : W takim razie dlaczego się wystraszyłeś jak zobaczyłeś że otworzyłem ten list?

Sasuke : Bo martwię się o ciebie że tobie mogą coś zrobić.

Naruto : Hahah... Miło.

Sasuke : Co?

Naruto : Martwisz się o mnie.

Sasuke : Tak jak ty o mnie.

Naruto : To nie powód do dumy.

Sasuke : Sam to powiedziałem, Młotek.

Dawno tak do mnie nie mówił...

Naruto : No i co z tego?

Lekko zaśmiał się pod nosem.

Naruto : Co ciebie tak śmieszy?!

Sasuke : Nic.

Naruto : Możesz mnie puścić?

Sasuke : Nie.

Naruto : Draniu, puść mnie!