Online Forum [Completed]

7

Z...

ေ႐ွာင္းက်န္႔ အခန္းအျပင္ကို အျမန္သြားလိုက္တယ္ "ဒါဆို မင္းက တံခါးကို ဘယ္လိုေခါက္ရမယ္ဆိုတာ သိတယ္ေပါ့"

ရိေပၚက ပခုံးတြန႔္လိုက္ကာ "ရႈပ္ပြေနတဲ့အခန္းထဲကို ဝင္ရမွာ ပ်င္းတယ္"

ရိေပၚ ထြက္သြားတာနဲ႔ ေ႐ွာင္းက်န္႔ ေျခေဆာင့္ နင္းလိုက္တယ္။ ရိုင္းလိုက္တဲ့လူ! သူတို႔ေတြ စားေသာက္ဆိုင္ေကာင္းေကာင္းကို ေရာက္တဲ့အခါ ေ႐ွာင္းက်န္႔ ပင့္သက္႐ိႈက္လိုက္မိတယ္။

သူ ရိေပၚရဲ႕ အကႌ်ကို ဆြဲလိုက္ၿပီး "ဒါ..ဒါက
ကုမၸဏီက ေသခ်ာေပါက္ ေပးေခ်မွာ မဟုတ္လား?" ေ႐ွာင္းက်န္႔ menuကိုေတြ႕ၿပီး သူတို႔ရဲ႕ ေစ်းအသက္သာဆုံး ပစၥည္းက အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂၀ ကုန္က်တဲ့ေရသန္႔ ျဖစ္ေနတယ္။

သူတို႔ရဲ႕ ေစ်းအသက္သာဆုံး အရြက္သုပ္က အေမရိကန္ေဒၚလာ ၅၀ က်သင့္ၿပီး ၾကက္ကင္တစ္ပန္းကန္ကို ေဒၚလာ ၉၀ က်သင့္တယ္။ ဟုတ္တယ္၊ သူတို႔ရဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ ဟင္းပြဲေတြအားလုံးက အမဲသားေတြျဖစ္ၿပီး အဲ့ဒါေတြက ေစ်းပိုႀကီးတယ္။ ရိေပၚက ေ႐ွာင္းက်န္႔ကို လွည့္ၾကည့္ၿပီး "မဟုတ္ဘူး" လို႔ ေလးေလးနက္နက္ ေျပာလာတယ္။

ေ႐ွာင္းက်န္႔ရဲ႕မ်က္လံုးေတြ ျပဴးက်ယ္သြားမိေပမယ့္ သူ႔မွာ ေရြးခ်ယ္စရာမ႐ွိဘူး။ ရိေပၚရဲ႕အေနာက္ကေန ဆိုင္ထဲကို လိုက္ဝင္လိုက္ရတယ္။ သူ အဲ့ဒီမွာထိုင္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ရိေပၚ မွာေနတာေတြကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ လန္႔သြားမိတယ္။

စားပြဲထိုးေလး ထြက္သြားတဲ့အခ်ိန္ ေရွာင္းက်န္႔ ေခြ်းပ်ံေနတယ္။ "မင္း! လူေလးေယာက္အတြက္ မင္း မွာထားတာေတြက အေမရိကန္ေဒၚလာ ၇၀၀ ေက်ာ္ကုန္မွာ!"

"ဝမ္" ရိေပၚက ေျပာလာတယ္။
ေ႐ွာင္းက်န္႔ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ၿပီး ျပန္ေမးလိုက္တယ္။
"ဘာလဲ?"

"ငါ့နာမည္က 'မင္း' မဟုတ္ဘူး..ငါ့မ်ိဳး႐ိုးနာမည္ကို ေခၚလို႔ရတယ္"

"ေကာင္းၿပီေလ မစၥတာဝမ္...အရြက္သုပ္ တစ္ပြဲနဲ႔လည္း ငါ အဆင္ေျပပါတယ္"
ေ႐ွာင္းက်န္႔က လက္ႏွစ္ဖက္ကို ကန္႔လန္႔ျဖတ္လိုက္ၿပီး "မင္း ငါ့အတြက္ အဓိကဟင္းလ်ာကို မွာေပးစရာမလိုပါဘူး"