Gebroken Beloftes

"Wat hier in hotelkamer gebeurt, Blijft in de hotelkamer."

Ik spring in zijn armen, zoenend met hem. Zijn handen op mijn billen. Het beste gevoel ooit. Hij stopt de zoen, we kijken elkaar glimlachend aan en Matthy zet me weer terug op het bed en ploft zelf naast me neer. "Is dit allemaal wel zo'n goed plan? I mean, dit voelt geweldig maar Ik ben gewoon zo bang dat anderen dit te weten komen.." Ik glimlach. "Maak je maar geen zorgen. Wat hier in de hotelkamer gebeurd blijft in de hotelkamer." Ik kruip dicht tegen hem aan en hij slaat een arm om me heen. "Ik weet niet of ik dit alles wel kan missen straks." Ik glimlach. "We hebben nog een week." Hij knikt. "Dan moeten we er maar extra van genieten he." Matthy geeft me een zoen op mijn wang. Er klinkt geklop op de deur. "Fleur, Matthy?" Ik hoor Robbie's stem. "Godverdomme." Fluister ik in Matthy's oor. Hij staat op. Hij heeft nog een vlek van mijn lippenstift op zijn wang. Ik veeg het snel weg. Nog meer geklop. "Fleur en Matthy? Hallo?" Ik doe de deur snel open. "Hee Rob." Robbie kijkt me verbaasd aan. "Wat zijn jullie aan het doen?" Hij doet de deur verder open. "Niks bijzonders. Allebei gewoon op telefoon." Zegt Matthy vanuit een hoekje. Robbie kijkt me ongelovig aan. "Waarom waren jullie dan niet bij het eten?" Ik kijk Matthy aan. Hoe kan ik me hieruit lullen. Matthy probeert het. "Fleur had geen zin in eten en ik ben even naar het buffet gegaan aangezien ik echt veel te laat was." Robbie kijkt me weer ongelovig aan. "Zal wel weer." Hij doet de deur achter zich dicht en ik zoen Matthy weer. Robbie vermoord ons als hij ooit ziet wat hier allemaal gebeurd. Maar gelukkig voor mij, komt hij er toch nooit achter.