Gebroken Beloftes

Evelien

De bel gaat. Ik sta op. "Ik haal het wel." Raoul knikt. Ik loop naar de deur. Het is in iedergeval iemand die ik niet ken. Ik doe open. "Hoi, wat kan ik voor je doen?" Het is een vrouw van ongeveer 25, ze draagt een lange bontjas en een zonnebril. Ze is echt zo'n  typische diva. "Ik kom voor Matthy." Ik weet eerlijk gezegd niet of Matthy op bezoek zit te wachten dus ik vraag maar gewoon naar haar naam. "Hoe heet je?" Ze rolt met haar ogen. "Wat doet dat er nou weer toe? Ik kom hier voor Matthy." Ik wil zeker weten dat het geen fangirl is. "Dus je naam is?" Ze rolt nog een keer met haar ogen. "Evelien?!" Hoor ik achter me vandaan komen en ik schrik me rot. Ze knikt. "Hoi Matthy, ik kwam voor jou en dus niet voor Fleurtje hier." Het staat me niet aan, dat ze me Fleurtje noemt, Hoe weet ze überhaupt hoe ik heet? Ach misschien is ze gewoon een goeie vriendin van Matthy. "Wat doe je hier?!" Ik hoor paniek in Matthy's stem. Dit is niet goed. "Dusss.. jullie kennen elkaar?" vraag ik twijfelend. "Ja, we hebben gisteren een hele leuke avond gehad of niet Matthy?" Zegt Evelien glimlachend. Wacht wat. Ik krijg een raar gevoel in mijn buik. Maar.. Nee Fleur, het maakt niet uit, jij en Matthy zijn helemaal niks van elkaar. Ook al dacht ik wel dat Matthy en ik iets voor elkaar voelden. "Nou oke, have fun." Probeer ik er nog zo aardig mogelijk uit te brengen. Ik wil weglopen, maar Evelien grijpt mijn arm. "Misschien wil je wel even blijven Fleur." Ik wil wel tegen stribbelen en zeggen dat ik het niet wil, maar Evelien kijkt me zo dringend aan en heeft mijn arm zo stevig vast dat ik niet bepaald een kans heb. Matthy kijkt haar boos aan. "Laat Fleur hierbuiten." Evelien schud haar hoofd. "Ik denk dat Fleurtje best benieuwt is hoe erg je haar verraden of.. Je kan het ook wel bespeeld noemen, hebt." Ik schud mijn hoofd. "Lieve, Evelien. Dat is niet nodig hoor. Matthy en ik zijn niks van elkaar." Matthy's gezicht trekt bleek. Heb ik nou weer iets verkeerds gezegd? Ach ja, die 2 zoeken het maar samen uit. Ik verdwijn met tranen in mijn ogen naar boven.