Ik lig languit op de bank terwijl ik tv kijk.. nou ja. Ik was tv aan het kijken maar mijn gedachten dwalen steeds af naar samuel. Hij is of was mijn beste vriend. Ik weet het niet meer. We waren beste vrienden, we deden alles met elkaar en we waren onafscheidelijk maar toen kwam de x-factor. Hij wou altijd al zingen dus ik was super blij en trots dat hij met b-brave de kans kreeg om zijn droom waar te maken.
Het enigste is dat ik hem nu bijna nooit meer zie. Hij is vaak weg met de jongens voor interviews en optredens enzo en als hij thuis is wil hij tojd doorbrengen met zijn familie en andere vrienden en daar heb ik natuurlijk helemaal geen problemen mee maar ik zou willen dat hij ook eens wat tijd me mij door zou brengen. Hij was, is en blijft alles voor me.
Het is niet dat we ruzie hebben ofzo, het is gewoon dat hij bijna geen tijd meer heeft. We bellen heel afentoe en appen soms maar ik wil dat het is zoals het vroeger was. Het is denk ik al anderhalve maand geleden dat ik hem voor het laatst echt heb gezien. Wat hij niet weet is dat ik al heel lang gevoelens voor hem heb. En die gevoelens Betekenen meer dan vriendschap. Ik heb het hem nooit durven zeggen en daar heb ik veel spijt van. Als ik het gewoon tegen hem had gezegt was het nu mischien allemaal anders geweest.
Ik word uit mijn gedachten getrokken door mijn telefoon. Ik kijk wie het is en tot mijn grote verbazing is het samuel. Ik neem op. "He sam" "hey lieke, lang geleden haha" "hhm ja. Alles goed?" "Ja, ik vroeg me af of je iets tedoen hebt vanavond" "uuhm nee" "mooi dan gaan we de stad in. Ik haal je over een uurtje op" zegt hij en hij hangt op. 'N uurtje? Ik zit in me pyama en ik moet alles nog doen dus ik schiet de bank af en ren naar boven. Ik wil er perfect uitzien voor hem. Ik wil hem gaan vertellen wat ik al die tijd al voor hem voel. Ik wil hem niet nog eens kwijt raken. Maar wat als de gevoelens niet wederzijds zijn? wat als ik hem alsnog kwijt raak als ik het hem vertel? Daar had ik niet eens over na gedacht. Tuurlijk zijn z'n gevoelens niet wederzijds anders had hij toch wel contact met me gehouden!?
Ik pak mijn mooiste jurkje uit de kast en een paar pumps. Het jurkje is zwart en komt tot net iets boven mijn knieën. Het past perfect bij me en de pums maken het af. Ik krul mijn haar lichtjes aan de onderkant, doe mijn make-up en ik pak mijn tasje. Het is inmiddels half 7 en hij zou rond deze tijd hier zijn. Ik loop naar beneden en wacht tot ik de bel hoor gaan. Ik loop naar de deur en daar staat hij. Ik weet niet wat ik moet doen. Moet ik hem een knuffel geven zoals we altijd deden? Gelukkig stapt hij naar binnen en slaat zijn armen om me heen zodat ik niet de eerste move hoef temaken. "Lieke, ik heb je gemist" fluisterd hij. "Ik jou ook sam" zeg ik "ben je klaar?" Ik knik. Hij pakt mijn hand vast en we lopen naar buiten waar een auto op ons staat te wachten.
We rijden naar de club en als we binnen komen pakt hij mijn hand weer vast en we lopen naar de achterkant van de club. We drinken wat en dansen en praten. Ik heb het echt naar mijn zin en ik vergeet eigenlijk dat sam en ik elkaar zolang niet gezien hebben. "Haha sam doe normaal" zeg ik lachend als hij tegen me aan komt dansen. "Wil je nog wat drinken?" Vraagt hij. Ik knik en we lopen naar de bar. Hij besteld 2 drankjes en we beginnen weer te praten. "Ik heb dit gemist lieke" "wat?" "Dit, jou haha" "ik ook" zeg ik. Ik kijk naar beneden en bijt op mijn lip. Hij legt zijn vinger onder mijn kin en duwt mijn hoofd omhoog zodat ik hem weer aankijk. "Wat is er?" Vraagt hij. "Niks.. gewoon... je weet dat mijn deur altijd voor je open staat he" zeg ik. Ik wil het hem zo graag zeggen maar ik durf het niet. "En die van mij ook voor jou ookal zie we elkaar een hele tijd niet" "waarom hou je dan geen contact?" Vraag ik. Hij zucht. "Lieke het ligt niet aan jou" wat bedoelt hij daarmee? "Okee" zeg ik. "Sam?" "Ja" ga ik het hem echt zeggen? Ja ik kan hier echt niet langer mee rond lopen. "Luister ik moet je wat vertellen en ik loop hier echt al jaren mee maar ik wil niet dat dit onze vriendschap veranderd door dit" begin ik. "Wat is er lieke?" "Ik uuhm.. ik vind je echt een hele leuke jongen. En niet als beste vriend maar... uuhm... meer dan een vriend.. en uuhmmm...." ik weet niet wat ik nog wou gaan zeggen maar samuel onderbrak me door zijn lippen met die van mij te verbinden. Ik weet eerst niet wat ik moet doen maar na een paar tellen leg ik mijn handen in zijn nek. Zijn handen hebben mijn gezicht vast en duwt onze lippen nog dichter tegen elkaar. Als hij langzaam terug trekt, raken onze voorhoofden elkaar aan. "Iieke, je weet niet hoe lang ik op dit moment heb gewacht?" Zegt hij en hij geeft me nog een kus. "Maar waarom zei jij dan niets sam? Weet je hoe ik me voelde toen je me nooit meer belde ofzo?" "Ik dacht dat je mij niet leuk vond of in ieder geval niet op deze manier dus ik dacht dat als ik gewoon van je vanaan bleef, ik mijn gevoelens voor jou zou vergeten" "je bent echt een sukkel sam" zeg ik lachend en verbind onze lippen opnieuw. Hij lacht tijdens de kus. "Wil je mij meisje zijn lieke?" "Tuurlijk sam" zeg ik. En dit was het begin van een mooie relatie.
A/N: sorry dat ik al zolang niets meer heb geüpdatet in dit boek maar ik ben druk bezig met mijn andere boek. Ik ga proberen om vanaf nu meer te updaten maar ik heb niet zo veel inspiratie op het moment. Als je ideeën hebt of als je een eigen imagine wilt laat het me weten. Deze imagine is voor liekevdheij
Xx
