Our Married Life

Chapter 5

Chapter 5

An Easy Life

Later on, I learned how to use the gadgets Hale gave me. Hindi madali pero hindi rin naman mahirap. Nakikita ko na naman ito noon kay Ella at kanila Tita Olga at Papa. At minsan na rin akong nakahiram noon ng cellphone kay Nanay Pilar kahit hindi iyon ganito. Kaya natutunan ko lang din paano gamitin. I think as long as you can read, it's easier to follow directions and manage devices. After all, I wasn't born in the old times wherein gadgets were yet to be discovered.

Nagsabi nga ako kay Manong Jun sa naisip kong plano para sa garden. Nakinig lang naman sa akin ang hardinero at agad na sumunod. Tama nga si Hale na puwede akong humingi ng tulong sa mga tao dito sa Casa Salcedo.

I thought of planting many different flowers, to make the garden more colorful and alive. I wondered if Faye, Hale's deceased wife, had ever taken care of the garden when she was still alive. But according to the younger maids here, hindi raw mahilig sa mga halaman ang mama ng kambal. Ang pag-aalaga kanila Angel at Gelo at pag-asikaso kay Hale ang priority nito palagi noong nabubuhay pa ito. I thought that she must be a really good mother and wife to Hale.

Agad kong binalik ang pag-iisip sa garden. Mabuti na rin ito para may iba naman akong mapagkaabalahan lalo at palagi lang akong nandito sa bahay. Wala akong ibang ginagawa dito kundi ang kumain, matulog, at magbasa ng mga libro sa library...

"Magsisimula na po ba kayo sa gagawin ninyo sa hardin?" ngiti sa akin ni Manang Lucille.

Ngumiti rin ako sa mayordoma. "Opo. Um-order na rin ng mga kailangan. Kapag dumating iyon ay magsisimula na rin sina Mang Jun."

"Manang, alam n'yo po ba ang paboritong pagkain ng kambal?" I thought of ways para mapalapit na rin ako sa mga bata. Hanggang ngayon kasi ay parang wala pa ring pagbabago. Hindi pa rin kami nag-uusap ng kambal. At palaging nasa school din sila. Pakiramdam ko tuloy hindi ko nagagawa ang part ko sa usapan namin ni Hale.

"Oo naman... Pero kung gusto mong malaman ang mga bagay tungkol sa kambal para siguro mas makilala mo pa sila ay mas mabuting kay Celsa ka magtanong at siya ang talagang nag-aalaga kanila Angel at Gelo simula noong pinanganak pa lang sila."

Tumango ako kay Manang Lucille. "Sige po, Manang. Kakausapin ko po siguro mamaya si Yaya Celsa. Salamat, po."

Ngumiti lang sa akin si Manang.

Nag-usap pa kami ng konti tungkol sa garden hanggang bumalik na kami sa loob ng mansyon. Dahil nasa eskwelahan pa rin si Yaya Celsa na sinasamahan sina Gelo at Angel, mamaya ko pa siguro siya makakausap o kapag walang pasok sa school ang mga bata at nandito lang sila sa bahay.

For now, I prepared a simple snack for the twins for when they arrive later after school. Sanay din naman ako sa pagluluto dahil gawain ko rin ito noon sa mga Chavez.

When Angel and Gelo arrived, sinalubong ko sila at niyayang mag-snack. Nagkatinginan pa ang dalawang bata at mukhang may pagdadalawang-isip pero sinabihan din sila ni Yaya Celsa na sumunod sa akin. Ngumiti ako kay Yaya Celsa.

"I don't like this," Gelo said pagkakita sa pagkain, hindi pa man niya natitikman ang hinanda kong meryenda para sa kanila ng kakambal niya.

I looked at the food I prepared. It's just a simple sandwich and juice. Ang sabi naman sa akin nina manang ay ayos din daw ito sa kambal.

"Me, too. I don't like it," Angel added to what her brother said.

They were both watching my reaction. I gave them both a smile instead. Ayos lang. Siguro ay nakapag-meryenda na rin sila sa school kaya busog pa sila. "Ayos lang. Ano ba ang gusto ninyong meryenda para magawa ko sa susunod?" ngiti ko sa kanila.