poison tree

karanlıkta görülebilecek kadar güzelsin

felix-hyunjin

hyunjin
lix
konustugun baban miydi

felix
evet

hyunjin
neden gelmis
kotu bir sey soyledi mi

felix
hayir soylemedi
gidiyorlarmis
baska bir sehre

hyunjin
gidiyorlarmis?
baska kim gidiyor

felix
o kadin
o da yanindaydi
sirf annem yuzunden o kadar sey yaptiktan sonra|
nasil baska bir kadinla olabildi|

hyunjin
keske yaninda olsam|
sarilsam|
nerdesin

felix
bilmem
bankin birine oturdum
nerede bilmiyorum

hyunjin
konumunu atar misin

felix
biraz yalniz kalmak istiyorum hyunjin

hyunjin
hep yalnizdin zaten
birak birazda birlikte yalniz olalim
hadi at konumunu

felix
'konum'
hava soguk
ceketini giy
(17.08)

hyunjin
hava soguk felix
kalk ordan
usutursun
(17.26)

felix
geldin mi

hyunjin
geldim
her ne kadar yanina cagirmamis olsan da|

Bankta oturmuş ellerini birbirine sürten gence ilerledi Hyunjin.Ellerini ceplerine sokup banka oturdu.

"Ellerini ver"dedi Hyunjin.

Felix ellerini dizlerinin arasından çıkarıp Hyunjin'e uzattı.Hyunjin,Felix'in ellerini alıp ceketinin cebine soktu.Cebindeki iki eli,kendi elleriyle sardı.

"Ne oldu.Anlat hadi"

"Gidiyorlarmış işte.Onu söyledi"

"O adamın sadece bunu demekle yetineceğine hiç inanmıyorum Felix."

"Karşıma geçip yaptıklarım senin için değmez dedi.Uğraşlarım boşa çıktı.Daha fazla seninle uğraşamam,umrumda değilsin diyip gitti."

Titriyordu.Korkudan,nefretten ya da sinirden.Belki de soğuktan.Titremesini hissediyordu Hyunjin.Bunu hissetmek hiç hoşuna gitmemişti.

"Gittiler.Öyle mi?"

"Evet.Gittiler."

"Siktiğimin olmayan uğraşlarının gereksiz olduğunu söyledi ve gitti."diye tekrarladı Felix.

Bir süre yerdeki kuşlara sessizce baktıkdan sonra konuştu Hyunjin.

"İnsanlar ait oldukları yeri eninde sonunda bulur derler"dedi sessiz ama duyulur bir şekilde.

"Sen hala bana gelmedin.Kayıp mı oldun Felix?"

Felix,Hyunjin'e baktı.Ve gülümsedi.Duyguları karmakarışıktı.Farkındaydı Hyunjin'e ilgisi vardı,ondan hoşlanıyordu.Ama Hyunjin fazla güzeldi.Felix bu güzelliği kendine layık görmüyordu.Ama biliyordu ki Hyunjininde ona karşı hisleri vardı.Kafasını salladı ve konuştu.

"Kaybolmadım.Saklandım Hyunjin.Her ne kadar arasan da saklandım."

"Buldum ama değil mi?Buldum seni."

"Buldun.Ya da ben saklandığım yerden çıktım."

Cebindeki ellerle oynuyordu Hyunjin.Isıtmıştı.Elleriyle Felix'in ellerini ısıtmıştı.

"Sarılalım mı?"diye bir istekte bulundu Felix.Hyunjin gülümsedi ve kollarını Felix'in beline sardı.Kokusunu içine çekti.

"Sanırım gitsek iyi olur.Akşam bizimkiler gelecek.Takılırız biraz.Olur mu?"

Kafasını dağıtırdı Felix.Ona iyi geliyorlardı arkadaşları.Mutlu oluyordu onlarla.Eğleniyordu.

"Olur.Güzel olur."

Daha sonrasında ikili ayağa kalktı.Yan yana yürümeye başladılar.Hyunjin evin kapısının önüne geldiklerinde durdu.Felix'e döndü.

"Hava karardı.Ve sen Felix,bu karanlıkta görülebilecek kadar güzelsin."

Cümlesini tamamlıyıp koşarak merdivenleri çıkmaya başladı.Arkasında içtenlikle gülümseyen birisini bıraktığından haberi bile yoktu.