The Truth Is Not True (Major Editing)

chapter 4 - Her friends

Colet's POV

Mukhang isa na namang araw ng alitan at bangayan namin ni Boss ang masasaksihan niyo.

Para kaming Tom at Jerry na laging nag-aasaran at laging nagtatagisan sa mga salitang binabato sa isa't-isa. Pareho kasi kaming competitive, walang gustong magpatalo. At good news, dalawang linggo na ako sa kumpanya niya!

Siguro nasanay na lang talaga kaming dalawa na ipakita ang nararamdaman namin sa pinaka-weird na paraan, sa pamamagitan ng isang hate-and-hate na relationship.

Flashback:

Jhoanna: "You! Where the hell did you go?! Bigla-bigla kang nawawala sa opisina ko! 'Di ka man lang nagpaalam." She stated as if she's like a dragon from a movie. Feeling jowa ang galawan naman nito. Jojowain ko sana eh kaso mukhang magiging under ako kaya 'wag nalang.

"Nagmerienda lang ho ako saglit sa canteen." I reasoned honestly.

Jhoanna: "The reports that I have ordered you to type? Tapos na ba?"

"Yes, Boss! I also gave the letters sa CC department on my way to the canteen."

Jhoanna: "Type this one and hurry up! Finish it in 30 minutes. I need those papers." She immediately placed the drafts on my table that I needed to finish in about 30 minutes.

Jhoanna: "Kapag inulit mo ulit ang hindi mo pagpapaalam, lalagyan kita ng absent sa report mo! Kaya sa susunod magpapaalam ka or magtext para alam ko kung saang lupalop ka ng mundo nagsisisingit!"

Nakaka-init siya ng ulo. Bakit last time nagmerienda siya! Saka pwede namang magrest kahit onti ahhh. Tao rin naman ako, nagugutom rin. Hindi niya ba maintindihan 'yon? Well, asal hayo— haysss.

"Hindi ko naman po alam na may ipapautos pa pala po kayo. Saka nagawa ko naman po yung huling iniutos niyo. Tao lang din naman po ako, nauubusan ng lakas at nagugutom."

Jhoanna: "I did not say na you cannot have your merienda. Ang sa akin lang, magpaalam ka para hindi ako nanghuhula kung saan ka pumupunta!" She was literally angry since her words were almost shouting.

"Sino ba kasing nagsabing hulaan mo kung nasaan ako? Naglalaro ka ba mag-isa ng charades or pinoy henyo habang wala ako?" I couldn't help but respond again. It's just frustrating when she brings up those things.

Jhoanna: "Porket may kapit ka sa Lola ko it doesn't mean na you can throw sarcastic remarks on me! Baka nakakalimutan mo kung ano ang posisyon ko at ang posisyong pinasukan mo!"

"Oh don't worry, Boss. I know my place. You are my boss and I am your secretary. But it doesn't mean that you can put me down whenever you want. You have the power, but I also have the power to speak and defend myself."

Jhoanna: "Arghhh! You're getting to my nerves! No one disrespects me the way you do! Pagsisisihan mo lahat na nabuhay ka pa sa mundong toh!"

"Wow! Is that a compliment? Thank you po! Life-changing!" I answered back as if this was my last day.

Dahil sa naging sagutan namin, kinuha niya ang lahat ng gamit at mga device niya at piniling magtrabaho sa personal room. Isa na namang bangayan ang naipanalo ni Nicolette.

End of Flashback

Ganiyan kami araw-araw. Alam kong gusto niya akong patalsikin sa pwesto ko, pero may kakampi ako, at iyon ay ang napakabait niyang lola.