Love Opposites :) [ChicserFanfic] --- Completed

Chapter 27 - Past [Flashback]

Yeamalss :)) HOHO. Sinong mga naintriga sa Last Chapter? :D Saree if lame, eh kasii. Pure na lalake yung mga P.O.V ee' -__- Hirap nila gawan. XD HAHA' ^^ Saree. Pero? Ano? :)) May idea nba kayoo? :"> Well. Unti unti ng narereveal ang mga secret' :D Pati malapit narin ang mga antagonist' *U* May kasusukalaman na kayo! HAHA. Ü

Anyways. Heres the UD' :)) Eto na ang kwento nii J'N ^__^ Kung bakit sya umiiyak. Ü Enjoy.

Bashaaa ~ Kawaiii! *U*

#xoxoELY' <3

****

JN's P.O.V

(Continuation of Last Chapter)

" Jn, bat ka umiiyak? "- Tanong sakin ni Biboy ng makapasok ako sa bahay. Pero diko sya sinagot, tumakbo ako pataas papunta dto sa kwarto ko.

Ayaw ko ng kausap. Gusto kong mapag isa, ayokong makita nila mahina ako pero ... Di ko mapigilan ang sarili ko.

Bakit? Bakit kailangan pa nyang bumalik ngayong okay na ako. Ngayong masaya na ako? Bakit kailangan pa nyang magpakita sakin? Bakit?

" *sob* Ba..kit? *sob* "- Tanong ko sa sarili ko. Nakaupo ako dto sa sahig at nakasandal sa pinto. Feeling ko bumalik lahat ng sakit na naramdaman ko nung nakita ko sya.

" *sob* Sana *sob* di ka na lang *sob* bumalik pa *sob*

DANE. *sob* "

Dane? Sya. Sya ang una kong kaibigan, at una kong minahal. Oo, siguro bata pa kame nun pero MAHAL ko sya. Date, lage nya akong inaaway, lageng pinapaiyak.

Araw araw nya akong binibwiset, pero all of a sudden bigla kameng naging close ..

Flashback **

Nakaupo lang ako sa swing dun dahil wala naman akong kaibigan sa room namin. Lage nila akong inaaway, lalo na sii Dane na may sungay! >_< He's a DEViL!! -.- Nakaupo lang ako ng bigla syang dumating.

" Uy Norine! " - Dane.

" ANO!? AAWAYiN MO NA NAMAN.AKO!? HA!? "- Sigaw ko sa kanya. Grade 3 na ako ngayon at classmate ko sii Dane.

" Hindi na. Eto oh, gusto ko sanang mag sorry sa ginawa ko! Sana mapatawad moko. " - Pagkasabe niya nun, lumuhod sya sa harap ko at binigay yung bulaklak sakin. Nagulat ako kasi ang alam ko ayaw nya sakin.

" Dane .. "

" Please. Hayaan mong iparamdam sayong sincere ako. Please Norine! Sana mapatawad mo ko. " - Nakaluhod parin sya habang naka taas ang dalawang kamay na may hawak na bulaklak.

Ewan ko pero, napangiti ako. Kinuha ko yung bulaklak at, niyakap sya. Nagulat siya sa ginawa ko.

" I' already forgive you.." - I said. He hug me back then whisper to my ears ..

" I promise, I won't hurt you again. My PRINCESS . "

Ang saya ko nun. Sobrang saya, kasi okay na kame. Naging matalik ko syang kaibigan. Lage nya akong pinapatawa pag malungkot ako, siya ang tagapag tanggol ko tuwing may nang aaway sakin. Siya lang ang pinagkakatiwalaan ko. At siya rin ang una kong minahal. Tinuring nya akong prinsesa nya, at siya ang prinsipe ko.

Lage kameng masaya. Lage kameng magkasama, hatid-sundo nya ako. Ang mas masarap pa sa feeling yung inamin nyang MAHAL nya din ako at nung nag promise kame sa isa't isa na PAPAKASALAN namin ang isa't isa paglake naming dalawa. Hanggang sa gagraduate na kame ng Elementary.

Akala ko, ito ang pinaka masayang araw sa buhay ko. Kasi aalis na kame sa pagiging buhay bata, at konting panahon nalang pwede na syang manligaw sakin, maging boyfriend ko at mapapakasalan na nya ako.

Pero lahat ng yun. AKALA lang pala.

Pagkatapos ng graduation namin linapitan ko sya.

" Dane!! Congrats!! *U* " - Sabe ko sa kanya habang yakap yakap sya. Pero, nagulat ako ng tinanggal nya yung pagkakayap sakin. I look at him, he's face was so damn serious. I feel nervous .. What the f*cking hell is happening!? o_O

" Dane, why? Is there .. a pro..blem? "- I ask him. Shit! Why I am stammering.

" Jayvee ... "

" Yes? "

" Let's end this friendship.. " - He said. After he utter those words, I feel thousand of knifes that killing me inside. I feel my heart, it fucking hurts. Suddenly, tears roll down in my face.

" W..h y? "-I ask in the middle of my sobs.

Why!? Why is he doing this!? How about the PROMiSE? The PLANS!? What!? :/ Pano na? Pano na KAME?

" Im sorry. But, I don't love you anymore. "- He said.

I was like .. Urrghhh! It hurts! It fucking hurts. I cry, so hard. Napalugmok na ako, hindi ko na kaya. Hindi na kaya pa ng katawan kong tanggapin yung sinabe nya. Iiwan na nya ba ko? Bakit? Bakit di nya ako mahal? Sabe nya diba? He PROMiSE me! He will MARRY ME! But the heck! What's this!? What's this! T^T

" Im sorry, but I need to leave. Just forget what I promise. It's just a big joke for me.. Now, bye JN' just forget me. You deserve better. "

Lalo akong hindi nakahinga nun. Ang sakit. Sobrang sakit, A JOKE!? That's promise!? A BiG JOKE!? :/ Gaash. Diko akalain na gagawin nya to. Lumakad na sya palayo sakin.

Forget him!? Is he f*cking serious?

But ..I can't' Im too inlove with him. But, here we are. He's saying goodbye. Ano pa bang magagawa ko? Bago sya makalayo, tinawag ko sya.

" DANE! "

Lumingin sya. I run towards him and KiSS him. I think this is the last time, I can see him. I am crying while kissing him, he didn't respond. I ended the kiss' then my tears roll down again.

" Alis na ako. Hinihintay na ako ng Fiancé ko.." - Pagkasabe nya nun, halos maguho ang mundo ko. FiANCE? Kaya ba iiwan nya ako, kasi mas mahal nya ang fiance nya?

" Did you.. *sob* love *sob* her.? "- I ask.

" YES. Matagal na. "

For the second time, I broke down. I feel I'm falling into pieces!

How can he do this to me!? How! Umalis na sya at iniwan ako.

End of Flashback **

Pagkatapos ng araw na yon. Hindi na ako nagtiwala pa sa mga lalake. MASAYAHiN? Yan yung bagong ako, pero sa likod ng mga tawa ko..

May pusong patuloy paring nasasaktan.

Pinunasan ko na ang luha ko, at humarap sa salamin. Pugtong mata, pugtong pugto. Pinunasan ko ito at huminga ng malalim.

" Simula ngayon, di na ako iiyak pa ng dahil sa kanya.."- Sabe ko sa sarili ko.

Tama na 'to. Tama na siguro ang halos 5 taong pagdudusa ko.

*****

Oh Hii derr! ^___^ How is it? :)) Yaay. Next Chapter ko na ipapakilala ng lubusan sii DANE, okay?? :)) HAHAHA. So, ayan na ang sagot sa tanong nyo :"""> Hihi.

VOTE n' COMMENT :** Thanks! :))

#xoxoELY' <3