CHAPTER 12; An Important Lesson

13 3 3
                                        

pagka gising na pagka gising ko agad kong tinignan yung time
shit
it was already 10 in the morning
ginising ko na nga lahat sila
at agad agad kaming gumayak
11am na nga nung naka alis na kami sa private resort na tinuluyan namin
at pagka open namin ng messages namin
punong puno iyon ng mga texts ng parents namin
we have a family group chat kasi
at pagka open ko non
punong puno ng mga texts nila mommy at daddy

FROM:LA FAMILIA
WHERE ARE YOU NADINE, WE TEXTED MARIE AND KENZIE'S PARENTS
PATI RIN SILA WALA
PLEASE COME HOME BABY
DAPAT YOU SHOULD ASK PERMISSION MUNA
I CANNOT BELIEVE YOU
WHAT HAS GOTTEN INTO YOU???

my mom sent that at 12am

ANAK PLEASE UMUWI KANA ITS GETTING LATE NA
IF YOU ARE STILL NOT HOME AT 1 WE WILL FILE A MISSING REPORT

my dad also said
at madami pa silang pinag sesend
pero iyon ang mga tumatak sa utak ko

"putangina, papatayin tayo ng magulang natin"
ang sabi ni Josh habang nag babasa pa ng mga messages
"kasama daw nila parents natin, sa police station"
ang sabi naman ni Kenzie
"nag file daw sila ng missing report"
ang tuloy ni Marie
"fuck, sabi beach lang uuwi rin after mag beach bakit tayo nag rent ng private pool?"
ang sabi naman ni Jacob habang nag mamaneho
"just focus on your driving, Jacob
Kenzie, ask your parents kung asaan na police station sila"
ang sabi ko kay Jacob at Kenzie
"fuck grounded din ako, i also fucking missed my class"
ang sabi ni Marie na paiyak na

after an hour and a half
naka rating na kami ng manila
at papunta na sa police station where our parents filed a missing report

pagka dating namin doon
agad naman kaming lumabas ng car at pumasok sa loob ng police station

"mommy, daddy"
ang sabi ko sa magulang ko
at doon na nga nag simula ang galit ng mga magulang namin
lahat kami sabay sabay na pinapagalitan
sa harap ng mga police
and yes we understand why their mad
and it's our fault

"WHERE HAVE YOU BEEN??"
"HINDI KA MAN LANG NAG PAALAM"
"IM SO DISAPPOINTED AT YOU NADINE"
ang sunod sunod na sabi ng parents ko saakin
"mom, dad please let us talk first?"
ang sabi ko habang naka tingin sa parents ko at parents nila
at sinabi namin sakanilang lahat na nangyari kagabi

nawala ang galit nila na nakikita namin sa mga mukha nila
napalitan ng proudness
isa isa nga silang lumapit saamin at yinakap kami
saying that they are proud of us
that their sorry for scolding us and not hearing our side first
and i'm so thankful the they understand us

"look, we were teenagers once, and we understand all of you
being crazy about love,
ruining, fixing friendships
but today
not only us, but all of you teenagers
learned a lesson
a lesson to always hear out the others
before going crazy on them
and we are proud of all of you
for
forgiving, loving, and doing your best
at everything
umaapaw yung proudness namin sainyong lahat
but that doesn't mean na pwede lang kayong umalis ng bahay ng walang paalam"
at sabay sabay nga kaming tumawa
sa sinabi ng mommy ni Kenzie
that made me and Marie shocked
kasi nga always nilang pinapangunahan yung galit nila
imbes na pakinggan si Kenzie

our parents are so proud of us
and we are proud of them too
lalo na't natutunan na rin nilang makinig sa side namin at hindi pangunahan ang galit nila
we are so lucky na we have parents like ours

now this is an important lesson that we should all know about
is to always listen to the others side first
at wag na wag papangunahan ang galit

you need to hear the others side first
so the bond you have will only grow stronger

Love or Friendship?Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon