HAYAT KAHRAMANIM

söz dinlemeliydim

Eve sonunda gelmiştik sonunda kapı çalmıştık kapıyı emre açtı cidden bu çocuğa içim ısınmıştı çok iyi birine benziyordu berk bana bakarak çok yorgunsan odama geç dedi wvde fazla oda olmadığın haliyle onun odasındaydım hemen poşetleri açıp birini giymeye karar verdim oda neydi için almam icin zorladığı kırmızı elbiseydi bu çocuk beni delirtecekti habersiz almıştı neyse diyip bir koydum o anda aldığım şortu ve üstüne beyaz tişortu ayakkabı olaraksa kısa kahverengi bir bot giymek için çok fazla seçeneğim vardı bir sürü kıyafet almıştı sanki hep burada kalacaktım benim bir annem vardı sonuçta o anda içeri berk girdi

-noldu yine kahramanım dedim alayca

-biz çıkıyoruz bir ihtiyacin olursa ara dışarı çıkma bak senin için tehlikeli olur yoksa

-tmm dedim başımı sallayarak

-bak seni sıkmamak için hicbirşey tutmuyorum güvenlik falan eğer bişe olursa sadece ara dedi o anda tam cıkıyodu

-numarann dedim gülümseyerek

-himm unutum dedi gülerek sonra numarasını verdi ve hızlıca tayfasıyla çıktı

Bennse dünkü planımı gerçekleştirmek üzere hazırlanmaya koyuldum artık kimseye yük olmayacaktım sesizce sırtıma asker yesili montumu cantam ve siyah sapka ile işim tamamlamıştı yola koyulmuştum korkmuyordum nede olsa güvenlik yoktu inşallah oğuz yakalanmam diyerek ilerliyordum bize doğru evimi bulmam çok zor olacaktı birayı gerçekten tanımıyordum taksi bulmam gerekiyordu ilk başlardakiboğuz teslim olma duygum şimdi uçup gitmişti cesaret edememiştim en iyisi eve gitmemdi bunları düşünmemle ağzıma bişe tıkanması bir oldu

Başım ağrısıyla inliyordum yine beni o alçak heeif kaçırtmıştı beliki burası başka yerdi neden berki dinlemeyipde kaçmıştım anlam veremiyordum evet yine o ürkütücü oğuzun sesi

-sen ne hakla kaçarsın başkasının evine dedi

-sadece senden canımı kurtardım

-sen kaşındın diyip beni tekmelemeye başlatı bütün çığlıklarım binayı inletiyordu resmen beni paramparça ediyordu tabi ben dayanırmıyım yine zayıf bedenime yenik düşüp yere yığılmıştım...