KTS #1: Rekindled Debauchery (COMPLETED) [BL]

CHAPTER 34

Twinary POV

"It's not yet time to pull a tantrum wifey, next week is our wedding. We should prepare for our photoshoots." Napahampas ng noo si Damien sa mismong harapan ko. nakatingin lang ako dito parang nahiya pa ito ng makita ako. 

Hinawakan ko ang kaniyang balikat, "You can't blame the pregnant," Sabi ko. "Woman and their hormones? Nahh, let them be." 

Napakamot ito ng batok ng ilang beses, "Sorry ah, na abala pa tuloy kita." Sabi nito pero tumango lang ako bilang tugon. 

Nasa ring shop siya kasama si Damian, nagpa tulong ito sa pagpili ng sing² na babagay sa daliri daw kunno ng future wife niya. Simple ring lang ang pinili ko pero mamahalin, may mga maliliit na batong kumikinang sa gilid niyon. Pagkatapos namin pumili ay dumiretso din kami sa boutique para sukatin ang wedding suit nito. 

"Look, hindi ba pangit? Sa tingin ko mas maganda iyung una kesa dito." Tanong nito habang tumitingin sa mga wedding suit na nakasampay sa bandang gilid. Nakailang beses siyang pabalik-balik sa pagsukat dahil lahat na lang ay hindi niya nagustuhan. Napakamot ako ng noo dahil sumasakit na naman iyun kaya itinaas ko ang daliri bilang senyales na may kailangan ako. 

"Can you bring here your best wedding suit?" Tanong ko habang nagmamasahe ng noo. Napansin ni Damian na parang pagod ako kaya lumapit ito sa sales lady at may nilabas na card.

"I'll buy all the suits that available in here." Napantig ang tainga ko sa narining kaya napatayo ako sa aking inuupuan. 

"What? Sir, I mean Damian you can't buy all of this. They're many of them and you can only choose the suits that you desire the most and ughh–" Biglang umikot ang paningin ko kaya natumba ako sa sahig. Agad akong dinaluhan nila at pinaupo sa sofa. My headache again shit. 

"Are you okay Twinary? Uminom ka muna ng tubig." Inabutan niya ako ng mineral water. I've been working non stop this past few days that I forget to take a rest. But I don't wanna waste my time sitting on my swivel chair and do nothing. Time is gold they say. 

1 hour later

"I'm sorry if I take too long, the sales lady having a hard time wrapping the suits." Sabi niya. I buckle my seatbelt and lean on the window. 

"Let's go, we still have a lot to do." Sabi ko sabay pikit ng mga mata. 

KINABUKASAN 

Twinary currently looking at the table, hes not satisfied with the design of the table so he ask Gemma to change the tables color kasi para sa kanya ang kulay asul ay nag presenta bilang lungkot at kawalan ng pag-asa. He's sounds bitter but thats true ayaw niya sa kulay asul dahil iba ang pangitain niyon sa ikakasal at ayaw niyang mauwi sa ganon ang pagmamahal ng boss niya. Binigay sa akin ni Gemma ang color book kung saan puwede mamili ng kulay na puwede maging motif ng kasal at na tiyempohan naman na habang pumipili ako ng kulay ay pumasok ng hotel si Damian. "Oh, youre already here...ano may nagustuhan ka nabang kulay na bagay sa kasal ko?" Ipinakita ko dito ang kulay na napili ko. 

Red is often associated with love, passion, and desire. In the context of love, the color red represents the intensity of emotion and the warmth of affection. It can convey feelings of deep affection, attraction, and devotion.

Red has long been associated with love and romance, and is often used to symbolize love in art and literature. For example, red roses are a classic symbol of romantic love, and red hearts are a common symbol of love and affection. Color red evokes strong emotions and can be used to convey the depth of feeling associated with love.  

"Then I'll choose this one, it suits my wife well." He commented. I told Gemma about the change of motif she didn't hesitate to agree and she do what I ask her to do right away. 

Tomorrow is the big day, Damian are getting married. What should I give him? Lahat ng mga bagay na puwede kong iregalo sa kanya ay nabili na niya. I want to make it special for him. Ahmm...

"Ughh, I can't think of anything." Ipinatong ko ang ulo sa headrest ng sofa pagkatapos ay ipinikit ko ang mga mata ng maramdaman kong namimigat ang talukap ko. 

"Twinary, Twinary, hoy Twinary gumising ka na." Minulat ko ang mga mata ng maramdaman kong may yumuyugyog sa'kin. It was Gemma she's holding a dress. Gemma is one of the bridesmaids that's why she's also preparing for the wedding tomorrow. 

"Hmm? What is it Gemma, give me a minute inaantok pa ako." Sabi ko at ipinikit ulit ang mga mata pero hinila niya ang kamay ko pabangon. 

"You have to prepare your suits for tomorrow." Sabi niya na ikinakunot ng noo ko. Bumangon ako sa aking hinigaan at kinusot ang mga mata. 

"Me? But Damian didn't invite me for his wedding tomorrow, tyaka good luck na lang sayo. Pakisabi congratulations sa kanya." Ipinikit ko muli ang mga mata ng may tumamang bagay sa mata ko kaya napaigik ako sa sakit. "Shit! Gemma, ano iyun?" Sinipat ko ang bagay na tumama sa mata ko kanina at isang karton na kulay maroon. 

"Ano 'to? Maling tao ata binigyan mo ng regalo." Puno ko at ipinatong ang box sa ibabaw ng mesa. 

Humalukipkip si Gemma at pinaningkitan ako ng mga mata, "Sinabi ko naman sayo na ang laman ng box na iyan ay para sayo, Ikaw iyung magiging best man ni Damian bukas... hello? Nakalimutan mo na ba o sadyang wala ka lang talagang balak pumunta," Halata sa boses nito ang inis. Alam ko naman best man ako pero wala akong balak tanggapin ito dahil una sa lahat, Hindi niya ako kamag-anak at tanging malapit lang sa kanya ang magiging best man. 

"You're thinking too much, dumalo ka bukas ah. Makukutusan talaga kita kapag hindi ka magpakita. Tyaka may special guest daw bukas si Damian kaya siguraduhin mong makakadalo ka." Matapos ang mahaba niyang sermon sa akin ay naisipan na niyang umalis na ikinahinga ko ng maluwag. Binuksan ko ang box at bumungad sa akin ang isang suit na talagang ginawa para sa akin.

Damian, you don't have to do this. 

Pagkatapos ko sukatin ang suit ay pinalantsa ko na at inihanda ko na din ang sapatos at medyas na susuotin ko bukas. Bakante na ako sa mga oras na ito kaya naisipan ko tawagan si Mama at ipagpaalam ang tungkol sa kasal ni Damian na gaganapin bukas. Ikumusta ko na lang daw siya kay Damian at e congrats ito sa kasal dahil hindi daw siya sigurado kung makakapunta ba siya bukas. Nagusap pa kami tungkol sa ibang bagay hanggang sa babaan niya ako ng tawag dahil may gagawin pa daw siya. Kung tutuusin ay miss ko na si Mama, mahigit dalawang linggo na kaming hindi nagkikita at marahil na miss din niya ako panigurado. 

Hindi ko malabanan ang pamimigat ng talukap at nakaidlip ako sa kalagitnaan ng pagkakape kaya tinapos ko ang pampainit pagkatapos ay naglinis muna ako ng katawan bago natulog. Alas kuwatro medya pa man ng umaga ay gising na gising na ang diwa ko at kasalukuyan na akong naghahanda para sa kasal ni Damian, alas sais ng umaga magsisimula ang wedding ceremony. Maraming nagtataka kung bakit ang aga ng kasal e kasi namang excited sa honeymoon itong si Damian at ayaw niyang patagalin pa dahil hindi na daw niya kayang mag pigil pa. 

Iba talaga ang tama ng isang iyun. Bago ako umalis ng apartment ay sinigurado ko munang nakasara lahat ng bintana at pintoan tyaka ko tinungo ang garahe. Lumipas ang trayenta minutos bago ko narating ang mismong simbahan. Mga sasakyan pa lamang na nakaparada sa parking lot ay halatang anak mayaman si Damian. Patungo ako sa entrada ng simbahan ng mahagip ng mata ko ang pamilyar na bulto pero isinawalang bahala ko na lang iyun dahil kasal ang ipinunta ko dito walang iba. 

Hindi ito ang tamang panahon para magisip ng kong ano-ano pero kanina pa ako nakaramdam ng deja vu sa labas pa lang ng simbahan. May kausap pa si Damian kaya pumuwesto muna ako sa may bandang pinto. Pansin ko na kanina pa nanginginig ang batang ito kaya naisipan kong kausapin ito, base sa hawak na puting unan ay halatang ring bearer ito. Yumukod ako para magpantay ang tingin namin, kumabog ng malakas ang dibdib ko. 

What is this feeling?