13.bölüm

14 3 0
                                        

uçaktan inip hava alanının cıkışına doğru ilerlemeye basladım ama heryerim uyuşmuştu amk ben kaç saatir uyuyodum.

kontrol yerlerine gelince vücut taramasına girdiğimde ottü bir anlık belimde silah olduğunu unnutum

-ben:abi neden ottü bu amına koyduğum aleti

-güvenlik:kardeşim vicudundaki metal malzemeleri birakıp birdaha gecermisin

-ben:abi benim üzerimde meta-
amk silahım.abicim ben askerim ya silahım belimde

-güvenlik:kardeşim uğraştırma beni üzerindeki metal esyaları cıkart yoksa zorla cıkarttirmak zorunda kalcam

-ben:abi sen benim asker olduğuma inanmiyonmu ya amına koyayım dur kimliğim vardı

cuzdanimdan askeri logoyu ve askeri kimliğimi gosterdim . güvenlik bir anda şok oldu

-güvenlik:abi özurdilerim buyur geçin

sıritarak kontrol yerinden ayrıldım ve valizimi aldım .

yakınlardan bir taksi çevirdim ve çıldır karargahına gitmek için yolu tarif ettim

"ee turan bey sizin asker olduğunuza da inanmıyorlar demekki formdan duşmüsuz he".

amk icses sus ya formdan felan düşmedim hem sen neden geldin ya ben ne güzel gidiyodum

"aa beni kovuyomusun be piç ben olmasam ne sike yarayacan be"

aman kalsın senin dırdırnı cekmektense birşeye yaramam icses hadi git mümkünse uzun birsure degelme

içsesim ile tartişmayı bir kenara bırakıp telefonumla uğraşmaya basladım.

bir suere telefonla igilendikten sonra bir bildirim geldi kimden geldiğine baktım. mesaj asenadan geldiğini görünce hemen tıkladım.

kardeşim:abi ben de yazmasam yazmazdin he

                       ben:ne var Asena ne oldu

kardeşim:ay abi nekadar sevecensin yine

            ben:Asena işim var abicim ne oldu

kardeşim:of abi ya yigenin seni özlemiş dayı dayı diye ağlıyo musaitsen arayım diye sorcaktım

              ben: soruyor birde ara lan dayısı ın aslanı ozlemiş tabi musaitim

mesaj görüldü olduğu an da Asena sesli bir şekilde aradı.

telefonu açınca duyduğum ilk ses yıgenim    "DAYIIM"diye bağirmasi oldu

-ben:vay dayısının aslanı sen benimi ozledin

yiğenimin ismi babamın ismiyydi yani Alp .babamın küçük versiyonuydu çok benziykdu Alp dedesine

-alp:dyı şen beni özlemedin mi neden hiç aramiyon

-ben:paşam biliyosun işim oluyo ama söz artık arıycam

telefonundan gülme sesleri geldi

-alp:tamam dayıcım

-ben:afferin benim aslanıma

birsure daha Alp ile konuştuktan sonra telefonu kapattım.

karargaha yaklaştığımızı etraftaki tabelalardan anladım .

beş ona dakkalık bir araba yolculuğundan sonra karargahın önüne geldim. kapıdaki askerlere kimliğimi gosterdim nöbetçi asker hemen tekmil verdi

BORDONUN YOLCULUĞUBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin