MATERNITY (Agile Assassins Series #1)

Chapter 6

Seraphine

Annoyed

Umuwe na ako ng Bahay ng naikalma ko na ang Sarili. Nakatulog Naman ako ngahbang sa pagod kaya Maaga ako nagising kinabukasan.

Sa mga nag-daang Araw ay Maaga na ako nagigisng at Kumain ng breakfast para lang iiwasan Sila mom at dad, ayoko Muna Silang harapin simula ng Malaman ko ang lahat.

Pumasok na ako sa school ng Hindi magandang ang mood kaya Minsan ay hi di na rin ako kinakausap ni Blair kapag mukhang seryoso ang ekspresyon ko.

"I'm just going in the liblary Blair you don't need to go with me." I said to her and she just nod with concern and confused face but she just let me go.

Pagkarating ko sa liblary ay umupo ako sa mga upuan na malayo sa mga tao, I let out my art materials and stretch canvas and start drawing a dark place, a dark random place that I can't explain and a girl sitting on the ground feeling helpless and tired for suffering in her life begging the world to be gentle to her.

Tuloy-tuloy lang ako sa pag-paint Hanggang sa umabot ako ng Isang Oras at ang huling hakbang na nilagay ko ay ang buwan na Puno ng mga bituin, she's tired but didn't give up at the same time 'cause she know that it will disappear someday and that will be her light to success.

When I'm done I stare at it and realized that I paint myself, I paint the dark secret of my life and I'm proud of that, I will keep this until I have guts to give this to someone as inspiration in her/his life.

Inayos ko na ang mga gamit ko Bago umalis dahil mag-bebell na pero ilalagay ko Muna ito saaking locker Bago dumiretso sa classroom.

Habang nilalagay ko sa locker ang mga gamit ko ay Hindi ko inaasahan na nandoon din siya, sumulyap ako sa direksyon Niya nakatalikod at may kinukuha na gamit Hanggang sa mapalingon din siya sa gawi ko, umiwas ako ng tingin at sinarado na Ang locker Bago umalis doon.

I walked fast with the same beat of my heart and my fast breathing while walking out there, I always feel this when he's around and it's so fucking annoying. I admit I like him pero happy crush lang pero ba't Naman ganto?

Pagkarating ko sa classroom ay late Nanaman ako, feel ko made deduction na ako pagkatapos ko Dito.

Pagkatapos.ng klase namin ay sabay na kaming pumunta ni Blair sa cafeteria, magkaroon Nan na siya ng lakas ng loob makipagusap saakin ng napansin Niya na ayos na ang mood ko.

"Anong ginawa mo sa liblary?" She ask when we entered at the cafeteria.

"Doing my hobby, paint." I answer.

"Oh that's nice, can I see it?" She ask and I agree without hesitation, I have confident to show it to her because she doesn't know who is that person in the art.

"Hey assassins, may vacant time ba kayo Mamaya?" Tanong ni lolly Bago umupo sa tabi namin.

"Nope." Sagot ni chester.

"Wala kaya mag-cucutting ako Mamaya." Sabi ni jarrel, I saw Blair roll her eyes I chuckle before turning my head to lolly.

"Let's play sports later?" Tanong ni lolly.

"G!" Sabi agad ni jarrel. "Tara laro Tayo basketball pre." Sabi ni jarrel kanila blaze.

"Volleyball! Volleyball!" Sabi ni Blair.

"Are you in, sera?" Lolly ask me and I nod besides I know sport as well but a little bit.

"Okay then." Sabi ni lolly.

Habang kumakain kami ay napalingon ako sa lamesa ni Xander kung saan siya madalas umupo, he's eating alone but when a girl sit beside him I stared at her with a annoyed face at mas Lalo lang akong nairita ng bumulong siya sakanya at tumuwa Sila ng sabay.