MATERNITY (Agile Assassins Series #1)

Chapter 10

Seraphine

Abroad

Ilang Oras kami nanatili sa karagatan na nakayakap siya saakin, sinubukan ko na tumigil na siyang yumayap saakin pero gusto pa raw Niyang manatili kaya hinayaan ko.

Naramdaman ko ang lamig ng hangin ng tumama iyun saaking balat pero dahil sa yakap Niya ay parang mainit ito at nakakaginhawa.

"Are you cold?" He ask me while caressing my arms with his warm hands, it feel so good.

"No. Wala ka bang balak na bitawan ako?" Sabi ko sakanya at nilingon siya, nakayakap siya saaking likod habang ako ay nakaharap sa papalubog na buwan, Anong Oras na pero Wala pa akong balak na umuwe.

"Wala, pero kung gusto mo ng umahon, I'll let you." Sabi Niya, nakalagay pa rin ang baba Niya sa balikat ko kaya rinig ko ang hininga Niya at tibok ng puso Niya. Randam din ba Niya ang akin?

"Gusto ko ng umahon." Sabi ko sakanya.

"You sure?" Sabi Niya at tiningnan ako, I nod and he unwrapped his arms on me.

"Okey then, kukuha lang ako ng damit pampalit mo." Sabi Niya at umahon na para dumiretso sa sasakyan, umahon na rin ako at hinintay siya na makabalik.

"Here, may Dala akong extra na damit sa sasakyan at tyaka twalya. Get changed inside the car, don't worry the windows are tinted." He said, I nod before I'll get inside his car.

I wear his long shirt and a boxer short? Namula ang pisngi ko ng matanto na suot ko ang boxer short Niya but still it make me comfortable.

"Are you done?" I heard him outside.

"Yeah, you can go inside." I said to him before I heard the car door open.

"Paano ka? Anong isusuot mo?" Tanong ko sakanya.

"Sa condo na ako magpapalit." Sabi Niya at kinuha ang twalya at nilagay iyun sa upuan Niya para Hindi mabasa.

"I'll take you home so you can rest." He said before he start the engine, when I heard him say that parang gusto ko siyang pigilan pero ayokong maistorbo siya Lalo na at dinala ko pa siya rito kaya hinayaan ko na.

Sa buong byahe ay tahimik lang at ang tugtug sa radio lang ang naririnig pero komportable ako.

Pagkarating namin sa kanto ay Hindi ako bumaba agad kundi tinitigan ko ang Bahay namin na madilim na sa loob at tulog na ang lahat, I wonder if they think of me when I left?

"We're here." He said to me.

"Pasok ka na para makapagpahinga ka na, may pasok ba Naman bukas." Sabi Niya saakin.

I turn to him to face him, I look at him with teary-eyes and weak face nag-alala siya ng Makita ang ekspresyon ko.

"Hey, don't cry. Did I said something wrong?" He said and come closer to me to wipe my tears.

"I don't want to go inside, I feel like I'm gonna breakdown when I came in." I said to him in low tone.

"Then where do you want to go? Gusto mo ba Kumain Tayo sa resto na bukas ngayon? Gusto mo mag-book Tayo ng hotel para doon ka Muna mag-pahinga?" Sunod-sunod na Tanong Niya, umiling ako at Hindi nagustohan ang mga request Niya, Basta ang gusto ko lang ay mag-pahinga at mawala lahat ng nangyare ngayon.

"Magastos at masyado na kitang naabala, siguro sakanila Blair Muna ako. Hindi Muna ako kailangan na ihatid papunta roon magpapamasahe na lang ako." Sabi ko sakanya.

"You're not, Wala ng jeep at taxi na Meron ngayon sera at malayo ang Bahay nila Blair Dito sa inyo at masyado ng late para roon ka matulog." Sabi Niya, Tama Naman siya lahat ng kaibigan ko ay sa malayo nakatira at ayoko na rin Sila maistorbo dahil madaling Araw na.