Chapter 42

1K 11 0
                                        

Seraphine

Distance

Naputol Ang usapan namin ng narinig namin Ang mga Bata na paparating na saamin.

"What happened, mama?" They asked, I looked at them before I slowly pushed away Xander from me and I slowly stand up that make me lost my balance but he immediately hold my waist.

"Mama is fine." I answer them and they come closer to me to hugged me.

"Mama is scared of lizard." Nash said while looking at something, lumingon kami roon at Nakita ang butiki na palayo na.

My kids know that because sometimes I get scared whenever I go to bathroom and they just laughed because of me when I'm scared.

"You didn't tell me." I heard Xander whisper to me, I looked at him and looked away.

"You didn't asked." I said.

"Let go babies, time to take a rest." I said to them and start walking. Paika-ika pa ako dahil sa sakit kaya Hindi ako makalakad, napatili at gulat ako ng may bumuhat saakin kaya napahawak ako sa batik Niya agad.

Narinig ko ang tahimik na hagikhik ng dalawa kaya namula Ang Mukha ko sa hiya. Ang galing din talaga Neto pumorma sa harap nila e.

Nang nakapasok Ang dalawa sa kwarto nila ay nag-taka ako kung bakit Hindi Niya ako nilapag sa kama ng dalawa.

"Good night, mama and mister." I heard them both said and they just giggle after and sleep. Nagulat ako sa inasta ng dalawa Hanggang sa makalabas kami ng kwarto.

Hindi nila ako tinawag na matulog sa tabi nila.

Gulat akong napalingon sakanya dahil sa nangyare, may sinabi ba 'to sa dalawa? Ibig Sabihin sa Isang kwarto kami?

"Huy, Anong ginagawa mo? 'wag mo Sabihin sa Isang kwarto lang Tayo?" Sabi ko sakanya pero seryoso lang siya Hanggang sa pumasok na kami sa loob ng kwarto.

"Don't worry sa couch ako matutulog sa kama ka." Sabi Niya at dahan-dahan ako hiniga sa kama.

"At bakit Naman?" Sabi ko sakanya habang nakaupo na sa kama.

"Baka matamaan nila Ang paa mo, baka dumugo nanaman." Sabi Niya at tumayo at tumalikod saakin para tanggalin Ang damit Niya, umiwas ako ng tingin at tumalikod sakanya.

"Go to sleep, take a rest bukas ay nasa Boracay na Tayo." Sabi Niya, Hindi ko na siya pinansin at pinikit Ang mata at pinilit Ang Sarili na matulog.

Sa ilang Oras na nakapikit Hindi ako makatulog dahil Kay Xander na natutulog na sa sofa na malayo saakin, tinitigan ko siya na nakahiga at nasa kisame Ang direksyon ng katawan.

Dahil sa laki ng katawan Niya ay Hindi siya kasya sa sofa na hinihigaan Niya, sa pwesto pa lang Niya ay parang nanlalambot Ang puso ko habang nakatingin sakanya. Hindi ba siya nahihirapan? Baka sumakit Ang tuhod Niya pagkagising.

Sa kakatitig sakanya ay gumalaw Ang katawan Niya Hanggang sa mapunta Ang direksyon Niya saakin pero nakapikit kaya ngayon ay kitang-kita ko ang maamo Niyang Mukha.

Ang gwapo.

Napaiwas ako ng tingin dahil sa naisip, dapat ngayon ay iniiwas ko na Ang Sarili ko sakanya dahil alam kong mahuhulog ako sakanya kapag hinayaan ko pa siya na ipagpatuloy ang iniisip Niya, pero masakit rin saakin dahil saakin ay nagiging malapit na rin Ang mga Bata sakanya.

Ang hirap Naman namili.

"Can't sleep?" Napalingon ako sakanya ng marinig siya. Umiling ako bilang sagot at napaiwas ng tingin sakanya.

MATERNITY (Agile Assassins Series #1)Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon