One & Only
"ဒါဆို မားတို့သွားပြီနော်။ အားလုံး ပြည့်စုံသလောက်ရှိနေပီဆိုပေမယ့်လည်း တစ်ခုခုလိုရင်ဘဲဖြစ်ဖြစ် ဖုန်းချက်ချင်းဆက်ဖို့ မမေ့ရဘူး....ဟုတ်ပီလား"
မဒမ်ရှင်မ်းတစ်ယောက် ကားပေါ်တက်ခါနီးဖြစ်နေတာတောင် မှာလို့မပီးသေးသည့်မို့ 'စိတ်ပူတတ်လွန်းရန်ပါကော' ဆိုသည့် မျက်နှာဘေးလေးဖြင့် ဂျိတ်ခ်ခဗျာ သူ့မာမားအလှလေးကို ပုခုံးလေးမှအသာဖွဖွ တွန်းလျက် ကားပေါ်တက်စေ၏။
"ဒီဘက်က မဒမ်ဗျ...ကျွန်တော်တို့လူငယ်လေးနှစ်ယောက်က ကိုယ့်ဟာကိုယ် အတူရပ်တည်တော့မှာမို့ တအားကြီး စိပ်မပူလို့ရမလားခဗျာ။ တော်ကြာ မဒမ့်ရဲ့ ငယ်ရွယ်နုပျိုမှုတွေကို ထိခိုက်စေမှဖြင့် ကားပေါ်က လူကြီးရဲ့ အထုအထောင်း ခံရနိုင်တာမို့"
သူလည်း ထိုသို့ပြောလိုက်ရော တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်လာသည့် အသံသုံးခု......
"ဟက်"
"ဟားဟားဟား"
"ကောင်စုတ်လေး မားကမင်းကို စိတ်ပူမနေတော့ပါဘူးနော်။ ဘေးက သားချောချောလေးကိုဘဲ ပြောတာရယ်"
ပထမဆုံး တစ်လုံးတည်းသော ရယ်သံလေးမှာကား သူ့ဘေးနားက ရေခဲတုံးလေး၏ တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်ချေသည်။ တင်းတင်းစေ့ထားတတ်သည့် နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းလေးမှာ ယခုအခါ၌ အပေါ်သို့ အနည်းငယ် ကွေးတက်နေလျက်။ ပီးနောက် မျက်ဝန်းလက်လက်လေးများကလည်း ပြုံးရိပ်တို့ စွန်းထင်းနေကာ သူ့ကို ကြည့်နေသေး၏။ သူခန့်မှန်းတာ မမှားပါလျင် ထိုအကြည့်မျိုးမှာ ကြောင်လေးတွေကို အသည်းယားချိန်တိုင်း သူကြည့်နေကျလို။ နည်းနည်းလေးမှ ကွာဟချက်မရှိ။
သဘောပေါက်သွားသည်နှင့် ရင်ဘတ်ထဲရှိ နှလုံးအိမ်က*ဒုတ်*ခနဲ ထမြည်၏။ ခါတိုင်း သူဘေးနားရှိချိန်လည်း ပုံမှန်ထက် မြန်ဆန်နေမြဲဆိုပေမယ့်ပေါ့။
အဟက်...ဒါဆို Bamby လေးက ခု သူ့ကို အသည်းယားနေတယ်ဆိုတဲ့ သဘောမျိုးဘဲ မဟုတ်လား။ဘေးကို ရဲရဲကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်မယ် ဆိုသည့်အတွေးဖြင့် မျက်ဝန်းလေးကို ကစားလိုက်ပေမယ့် မြတ်နိုးတကြီးစိုက်ကြည့်နေလျက်ရှိသည့် မျက်ဝန်းတစ်စုံနှင့် ဆုံသောအခါ သူခိုးလူမိသလို ဖြစ်သွားရတာကလည်း သူပါဘဲ။ ဟူးးးးးနောက်ခါဆို ပိုပီး ရဲရင့်မှပါလေ။
