Çok mu geç kalmıştım yok canım alttarafı 01:00 saat falan sürmüştü hazırlanmam. Abartı. E neyse ne geldim işte beni beklemek zorundalar benimya çünkü. "Çıkalım" dedim.
Kafalarını saladılar beni kerçekten sevmiyorlardı. Yüzlerinden belliydi bu ama o hariç Demirhan abim çünkü onun her şeyinden belliydi beni sevdiği sevmezse neden düşünsün beni zaten. İlk parkta gördüğümüzde onları anlamıştım beni sevdiğini gerçekten çok iyi bir abi. Tabi ona abi dediğimi ben hariç kimse bilmeyecek bilmesinde zaten.
Dışarı çıkıp araba ya doğru yürürken bir motor dördüm. Çok güzeldi hayalimdeki motorlar gibiydi bir anda hiç düşünmeden geyecanlı bir sesle "bu motor kimin" dedim çocuk gibi. Büyü artık dora 18 oluyosun bu çocuksu hasretleri bırak. Yine konuştu kafamdaki bu iğrenç Seda özgüvenimi her saniye siktiği için bu sesten nefret ediyorum kendimi bildim bileli bu ses benim özgüvenimi yıkıyordu. Motor hakında bir cevap geldi ama duyamıyordum sesler çok boğuk geliyordu.
Sonunda sesler net geldiğinde aynı şekilde görüntümde düzeldiğinde Demirhan abimi gödüm "Dora iyimisin" dedi bana kafamı salladım. Galiba iyidim. "İyim sadece dalmışım. Motor kimin demiştiniz"dedim
Güldü "bartunun" dedi. Bartuya baktım "güzelmiş" dedim gülümseyip "yakından inceleye bilirmiyim. "Hayır" dedi.
Yüzümdeki gülümseme soldu niye bana böyle davranıyorlar onlarıda anlıyorum ama yani nerdesin doğu. Doğu o benim bu içimdiki ses olayını bilen tek kişiydi ona güveniyorum çünkü iyi günümde kötü günümde de yanımda o olurdu. O benim ikinci kahramanımdı -birincisinin Batuhan olduğunu herkes biliyor-
"Neyse gel dora çocuklar hadi abaya 2 araba gidelim benimkine sığmayız kim kiminle gidicek". Bartu "ben motorla gidicem sizi çekemem" dedi gülmemek için zor tutum kendimi. " o zaman tek araba gidelim" dedi Demirhan abim. " hadi arabaya". Dedi önden batın ve doruğun binmesine izin verdim.
Onlar ön kavgası yaparken Demirhan abim " hiç uğraşmayın öne dora gelicek" dedi gülümseyerek bindim arabaya batı ve doruk söylenmeye başladı. Doruk "abi daha iki gündür tanıdığın bir kızı neden bizim yerimize koyuyorsun" dedi yüzüm düştü onlar bu konuda kavga ederken ben kafamı cama yaslayıp yolu izlemeye başladım.
🎀🎀🎀
20-25 dakika sonra bir restorantın önünde durduk. Arabandan indim. Aklımda tek bir soru vardi neden Gökhan hoca önde oturmadı ben bunu fazla sorgulamamıştım ama bir an garip gelmişti bu olay.
Bir masaya oturduk ve menüye bakmaya başladılar ben bakmadım çünkü kahvaltı yani ne gerek var bakmaya. "Öylen olmuş ya bence boşverin kahvaltıyı" dedi Gökhan hoca diğerleride onaylayınca elime meniyü alıp bakmaya başladım.
🎀🎀🎀
Yemekleri söyledik geldi yedik tatlıfalan derken benim tekefonuma mesaj geldi. Doğu atmıştı
Doğu🎀💗;
Dooraaamm napıyoooonn
Yüzümde bir gülümseme oluştu yanımda Demirhan abi vardı ve sanki bana benim telefonuma bakıyor gibi hissettim ama umursamadım
Na
Doramm🩶;
Kahvaltıya geldim
Doğu🎀💗;
Abilerinle mi?
Doramm🩶;
Evet işte ya anladın sen
Doğu🎀💗;
Tamam tamam bak bakalım arkandaki masanın arkasına
Durdum ve arkama baktım Batuhan ve doğu bana el salıyolardı gözlerim açıldı. İç tarafta oturduğum için "şey çekilebilirmisin" dedim abime "noldu" dedi bana "iki dakikaya gelicem" demim. Demirhan abi çıktı ben hemen onların oldu masaya doğru koşmaya bakladım.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
DORA//Gerçek aile
Ficção Adolescente17 sene önce hastanede karıştırılmış kız 17 sene sonra gerçek ailesini buluyor bakalım abileri ve üçüzlerine alışacak mı
