HEARTLESS ALEXA (ACOSTA 1)

★CHAPTER 34★

Nagmula non hindi ko na pa alam ang nangyayari sa training ni Alexa, hindi niya ako pinayagan na dumalaw sa kanya pati na rin ang dad, kahit nga si kuya Frain ay hindi niya pinayagan, pag nagpupumolit kaming pumasok don ay hindi niya naman kami kina-kausap o minsan ay hindi niya kami hinaharap

Until sa natapos na ang isang taon na magsasanay niya, wala pa rin kaming alam sa buhay ni alexa sa loob ng mga yun, ni hindi nga namin alam kong okay pa ba siya o hindi na

Masaya kaming naghihintay kay Alexa sa bahay nila dahil tapos na daw ang training nila, Sabi pa nga ng nag-tra-training sa kanya ay siya daw yung unang tinuruan nila na mabilis lang turoan,ang iba daw kasi ay umabot ng dalawang taon to limang taon na pagsasanay pero si Alexa ay isang taon lang

Napalunok ako ng makita ko ulit ang mukha ng kaibigan ko, andaming nagbago sa kanya parang hindi na siya ang Alexa na kilala ko pero hindi ko siya masisi dahil alam ko ang reason kung bakit nagkaganyan si Alexa

Ale, your finally home." Maligaya kong bati tsaka sinunggaban ng yakap ang kaibigan ko

Cath, hands off." Malamig niyang saad sa akin kaya tumingala ako

Why? Hindi ka ba masaya na makita mo ako ulit?" Napanguso ako dahil sa sinabi niya, bakit ganito ang asta niya? May ginawa ba akong mali? Tsaka palagi naman akong yumayakap sa kanya nuon ah

Not like that Catherine."

Then what? Why you're so cold na ha? Sinaktan ka ba ng mga kasama mo don? Tell me Ale, pang-susuntokin ko sila."

Catherine I'm tired."

Okay sige natulog ka na! Sana naman paggising mo hindi kana kasing cold like now."

Natulog nga si Alexa sa tabi ko, hindi naman siya ganito kapayat nong umalis siya, bakit pagbalik niya ang payat niya na? Oo naging maskolado ang katawan niya pero yung buto niya malapit ng lumabas

Simula non naging cold na si Alexa pakiramdam ko nga minsan ay parang wala akong halaga sa kanya pero syempre hindi susuko no, simula pa nong bata pa kami ganito na siya eh, ngayun pa ba ako susuko na malaki na kami?, siguro ay kailangan ko lang sanayin ang sarili ko na ganito talaga ang ugali ng kaibigan ko wala naman din akong Kaibigan bukod sa babaeng to, at wala rin naman akong gustong kaibiganin bukod sa kanya, kaya sino kaya ang may kasalanan no? Siya o ako? Parang ako naman ata

Good morning Ale, magsusulat ka ha ngayun?" Masigla kong tanong sa kanya pero bagot niya lang akong tiningnan

No, hindi na ako magsusulat Catherine, marami pa akong gagawin sa headquarters." Malamig niyang saad tsaka pumasok sa banyo niya

Naiwan akong nakanguso sa kama niya

Haytssss, masanay ka na Catherine

----

Ale wake up! Magsusulat ka na ba? 2 years na kaming naghihintay sa update mo."

No! Hindi na ako magsusat ulit."

But why?"

Catherine we talk about this diba."

Okay fine i give up na."

{End of flashbacks}

Simula non palagi nalang akong nakanguso dahil sa kaibigan ko pero wala akong magawa kundi ang intindihin at tiisin siya, alam kong dahil sa nangyari sa mommy, kapatid at sa lalaking minahal niya kaya siya nagkaganyan, sino ba namang hindi magiging ganyan kapag palagi nalang nasasaktan o iniiwan ng mga mahal mo sa buhay diba, kaya nangako na ako sa sariki ko that time na iiwan ko na ang lahat wag lang si Alexa, wag lang ang nag-iisa kong kaibigan, huwag lang ang nag-iisang Alexa West Alvi Acosta