HEARTLESS ALEXA (ACOSTA 1)

★CHAPTER 44★

(ALEXA POINT OF VIEW)

It's been 1 week since my sister come home, 1 week ko na ding hindi nakikita ang kuya ko, he's not always going home, hindi naman siya ganito nuon, he's always coming home pero ngayun parang nagbago siya, iniiwas niya ang kanyang sarili sa akin, sa amin

"Are you okay Alexa?" Tanong ni dad matapos makita ang ginagawa ko

Tulala akong tumititig samay labas ng bahay, Marami akong ginagawa pero alam ko pa din ang nangyayari sa paligid ko

Alam ko din ang nangyayari sa bahay ni Uncle Luke kahit wala ako don ay sinusigurado kong ligtas silang lahat lalo na si Nathan, hindi ko pwedeng pabayaan ang binabantayan ko mabuti nalang din at hindi siya tumatakas para mag party, he's staying at his room, minsan lang siyang lumalabas

"Dad, kuya Frain didn't go home again?" Tanong ko kay dad kaya umiling siya

Huminga ako ng malalim dahil sa sagot niya, I know it  hindi na naman siya uuwi ngayon

"Why?" Tanong ng Dad ko matapos ang reaksyon ko

"I don't know, he always avoiding us." Sagot ko tsaka umopo sa may tabi

Nasa third floor kami ni dad, at hindi ang palagi kong tinatambayan kapag may vecant ako or kung may ginagawa ako, ang ganda kasi ng view and the wind napre-presko ang utak ko kapag dito ako tumambay

"What happened to him?, palagi naman siyang umouwi noon." Saad ng Dad ko tsaka tumabi sakin, may upoan naman sa harap pero mas pinili niya sa tabi ko

I've been using my laptop while talking to him, I can do multi-task kahit pa ilan ba ang ibibigay sakin

He's been watching me, what I am doing in my laptop? Hindi naman sa ayaw kong may nanonood sakin habang may ginagawa dahil sanay na akong ganito, especially when Catherine is here, walang privacy na mangyayari kapag siya ang kasama ko

"I think he adjusted himself , from us." Sagot ko habang nag-scro-scroll sa laptop ko

Agad na lumoha ang mata ko dahil sa ginagawa ko, ang liit ng mga letters kaya halos isubsub mo nalang ang mata mo para malaman kung ano ang nakasulat sa laptop ko, sanay na ako sa ganito kaya minsan sumasakit na ang mata ko dahil sa palaging computer, laptop, cellphone at ibang klasi ng gadget ang gamit ko

Babad na babad ang mata ko sa ganyan, kaya sumasakit yun at umiiyak ng walang dahilan ang mga mata ko, hindi naman halata na sira na ang mga mata ko pagdating sa computer pero kapag sa mga tao, well no maayos na maayos ang mata ko

"Why could he do that? He's my son Alexa, bakit naman hindi siya uuwi, Baka busy lang." Saad niya tsaka kinuha ang cellphone niya mula sa bulsa niya, he's scrolling down like he's looking for something on his phone, hindi ko naman siya tutulongan dahil alam kong alam na niya kung paano gamitin ang cellphone

"I checked his schedule dad, wala siyang schedule 6 PM-4 AM dad." Walang buhay kong sagot tsaka nagpatuloy sa ginagawa ko

Ilang beses ko ng chini-check ang sched ni kuya, natutuwa pa nga ako kapag nakita ko ang mga free time niya dahil akala ko ay uuwi siya, but I'm wrong walang Kuya Frain ang umouwi

"Then, why he didn't come home?" Tanong niya sakin kaya umiling ako

"I don't know." Tanging sagot ko habang tinutuonan ng pansin ang laptop ko

"I should called him." Saad nito tsaka agad na pumonta sa contacts ng phone niya

Agad naman na nag-ring ang cellphone niya at ilang segundo lang ay agad na sinagot iyon ng kuya ko