SORRY, I LIED! (UNREVISED EDITION!)

Chapter 10

                       ^^ELISEL^^

I walked silently towards the comfort room nang magpatuloy na sa pag-kain ang mga kasama ko pagkatapos kong magpaalam sa mga ito.

Wala namang ibang tao sa loob ng cr maliban lang sa akin nang makarating na ako roon, na siya namang mas prefer ko dahil gusto kong nasosolo ang ganitong lugar. Nakakapagrelax pa kasi ako dahil mag-isa lang ako at natatapos ko agad ang ginagawa ko, kesa sa maraming kasabay na sobra namang kaiingay.

'Great! Solong solo ko ang lugar.'

I stated in my mind.

Then, I did my routine after.

Ilang minuto lang naman na ang tinagal ko sa CR when I decided na lumabas na mula roon.

I looked first at my phone to check if Celine texted me bago ako naglakad na palabas ng pinto. Binalik ko rin naman iyon kaagad sa bag ko nang wala akong makitang text from her, kaya naman bahagya akong napayuko habang naglalakad.

That's why I didn't saw that someone is walking in my way too towards the door. Papasok ito habang papalabas naman ako kaya nagkabanggaan kaming dalawa.

"Oh my Gosh! Are you blind?! Hindi mo ba ako nakita, ha?! You're so clumsy naman!" I heard her shouted at me when she almost hit the floor! Mabuti nalang nga at maagap parin ako kaya mabilis ko itong naalalayan, at hindi ito tuluyang natumba sa tiles na sahig.

"Oh, I'm sorry Miss! I didn't saw you coming, pasensya na!.." Agad namang hinging paumanhin ko rito sa babaeng nakabanggaan ko while my head is still bowed, kaya naman hindi ko agad nakita ang mukha nito. Pero padabog lang namang tinapos ng babae ang kamay ko mula sa pagkakahawak rito, kaya muli nalang akong humingi ng pasensya.

"...I'm so sorry talaga Miss, hindi ko kasi agad nakita na..." Natigilan naman ako bigla sa pagsasalita nang sawakas ay makita ko na ang mukha nito at malaman kung sino ang babae. When I decided to lift my gaze on her.

Lihim ko nalang tuloy na binawi ang pagkakahingi ko ng paumanhin rito sa isip after realizing na sa babaeng kinaiinisan ko pa pala iyon ginawa. 'Haixst!'

"...Brianna?!"

After a moment of silence, I blurted out sa bahagyang nagulat na boses.

"So..." Brianna rolled her eyes then crossed her arm infront of me, habang hindi naman pinansin ang naging approached ko rito. "...What a small world really is, right? Biruin mo, nandito karin?"

She looked at me sarcastically.

Hindi ko nalang naman iyon pinansin. Sahalip ay in-excused ko nalang ang sarili ko mula rito, dahil pagdating kay Brianna ay ayaw kong nakikipag-argue dahil baka kung saan pa mapunta ang usapan naming dalawa.

"Yeah. What a small world indeed. But anyway, I have to go. Please, excuse me." Nagsimula naman na akong humakbang palayo rito nang hindi ito kumibo. Knowing Brianna, gagawa at gagawa talaga ito ng way para inisin ako. Kaya mas mabuti pang umiwas na ako bago pa kami mag-away na dalawa.

Pero hindi pa man ako nakakatatlong hakbang when Brianna grabbed my arm, dahilan para mapahinto ako.

I did'nt looked at her. Instead ay bahagya ko lang na tinapunan ng tingin ang kamay nitong nakahawak sa braso ko, habang nakatalikod parin ako rito. Tinanggal naman nito iyon kaagad bago nagsalita when she noticed my reaction.

"So eager to turn your back on me, Elisel? Ganyan mo ba talaga ako hindi kagusto para talikuran mo ako kaagad, ha? Oh well.. Don't worry darling, because you're not alone. I feel the same way too.." She said sa boses na may halong pang-uuyam. Hinarap naman muna ako nito dahil medyo nakaside ang posisyon nito mula sa'kin, that I saw in my peripheral vision, bago dinugtungan na ang sinasabi.