Chapter 14

83 7 4
                                        

               

                        >>ELISEL<<

"Guys this is insane! I won't do it, Okay? I just can't, for pete's sake!" Pahysterical ko na ngayong sabi sa kambal after we entered my private office. Dito na kami kaagad dumiretso after the emergency meeting sa conference room kanina.

"Why not naman Elisel? Exciting kaya 'yon. Right, my echoserang kakambal?" Acckeeya stated bago malapad ang pagkakangiting tinignan si Georgie na para bang bumalik na ang dating sigla nito kesa kaninang nasa kwarto kaming tatlo.

"Oh well... I guess I need to agree about what my ev*l twin sister said, Elisel. Even just this once, sasang-ayon ako sa sinabi niya. I think its not a terrible idea afterall." Georgie answered sa sinabing iyon ng kakambal na may kasama pang pag-irap.

Nagpalipat-lipat tuloy ang tingin ko sa kanilang dalawa dahil parang pinagkakaisahan ako ng mga ito.

"Seriously Georgie? Not a terrible idea? Hello! Ofcourse it is, noh! Indeed!" I walked back and forth in front of them while saying those words.

Hindi talaga ako makapaniwala sa ideyang bigla nalang naisip ni Mr. Stevens kanina. How absurd! Shocks!

"Can you please sit down, Elisel? Nagmumukha ka lang baliw, alam mo ba 'yon, ha?" May iritasyon sa boses na awat naman na sa'kin ni Georgie, dahil sa walang tigil kong pagbalik-balik ng lakad.

"Oo nga naman, Elisel. Nakakahilo ka kaya, Girl." Sang-ayon naman rito ng kakambal 'causing me to looked at them with disbelief.

'Seriously?'

"I can't help it, okay? I just can't! Bakit ba naman kasi hindi man lang kayo kumontrang dalawa kanina, ha? Do you really want to see me and Brianna pull each other's hair this time?"

"Hey ofcourse not! Umupo ka na nga lang muna d'yan, Elisel. You're making me dizzying too, you know that?" Georgie then pulled me lightly towards my swivel chair na hindi ko naman na kinontra pa.

I heave a sigh afterwards.

Then, I suddenly remembered what Mr. Stevens talked about earlier at the conference room, and the reason why I feel this way...


"I feel sad about what happened to Ms. Trisha Cortez but, we need to move forward as what we planned to do. Right guys?" Everyone inside the room agreed on what Mr. Stevens said. Even me ay napatango-tango rin kahit halos wala parin ako sa sarili ko because of what happened last night. Kaagad ko namang naipilig ang ulo ko ng maalala ang bagay na 'yon.

Huli na ng marealize kong nakuha ko na pala ang atensyon ng lahat, nang dahil sa ginawa ko.

"Ms. Villafranzia? You disagree?" Wala sa loob na nalipat ang tingin ko sa biglang nagsalita. He's looking at me intently while raising his eyebrow manly, dahil hindi naman ito bakla.

"P-pardon?... Oh! Ofcourse not. That's not what I meant." I answered him immediately nang makabawi sa pagkabigla. I even looked around inside the whole room just to witness that everyone was looking at me too! 'Darn!'

"E-ehem! ..." I started panicking ng mapagawi ang tingin ko kay Georgie at bigyan ako nito ng 'Go back to your senses, Elisel! My gosh!' look, dahilan para mapahinto ako saglit sa pagsasalita.

Napalunok ako.

"...I mean... I felt sorry too for Trisha getting injured but, as what you said, we can't do anything about it but to looked for someone who can filled her place, right? Hehe. You just misinterpret me, I'm sorry." I gave them my most sincere smile na nagpaalis naman na ng pansin ng mga ito sa'kin.

SORRY, I LIED! (UNREVISED EDITION!)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon